Ama daha yeni başka anıları ne denli bir araya getirirsem getireyim, hepsi de yaşadığımdan iyice emin olamadığım eski bir yaşamın malıydı.
"Biliyorum, kimse masum değil. Hepimiz, kendi vicdanımızın mahkemesinde hem yargıç hem de sanığız; ama en kötüsü, sadece kendimizi beraat ettirmeye çalışmamız."
Ve her ne zaman kötülük sonuna kadar götürülürse, kendi kendini yok eder.
Sayfa 167
Gül/Toprak/Su/Ateş/HavaAlıntı
Gül, Hristiyanlık'ta büyük önem taşır. Haç ortasındaki beş yapraklı gül saf öz'ü temsil etmektedir.
Saf öz, filozoflar tarafından toprak, su, ateş, hava elemanlarıdır.
Kırmızı gül, sık sık ateşe yahut ateş güle benzetilir.
Nemrut'un İbrahim peygamberi mancınıkla içine attığı ateşin de Tanrı'nın emriyle gül bahçesine dönüştüğünü unutmamak gerekir.
Divan şairlerinin gül bahçesini aynı zamanda akıl hastanesi olarak düşünürler.
Öyle değil
Evvelki mağlubiyetlerimizde gerçi Kırım, Eflak, Boğdan, Mora, sonra Tesalya, sonra Girit, Bosna-Hersek, Bulgaristan, Trablus, Makedonya, Karadağ, Arnavutluk daha birçok böyle çeşitli kıtalar verilmişti. Şimdi de haydi Arabistan, Suriye ve Irak gitsin diyelim, fakat taksim asıl hayat merkezine gelmişti. Bu sefer sevgili Anadolu, gözbebeği İstanbul düşman çizmelerine açılıyordu. Yüzyıllardan beri düşman askerinin ayak basamadığı bu kıymetli topraklar, Türk'ün mayası olan öz vatan, ana toprağı artık İngilizlerin, Fransız'ın, İtalyan'ın, hatta Yunan'ın ayakları altında çiğnenecekti.
Buna karşı yapılacak hiçbir şey yoktu, başımızı alıp her şeye razı olacaktık!
Nihat'ın kulağında Kemal Mümtaz'ın uğursuz keder çığlığı uğulduyordu: "Bittik, bittik!"
- Bittik mi?
Nihat içerisinde gevrek gevrek korların yandığını hissederek
derin bir ah çekti:
- Ah, demek hiçbir ümit yok... Her şey bitti. Ne yapsak boş... Öyle mi?
