#okudumbitti
Pardon ben ne okudum bitti
Heyecanı, enerjisi bitmeyen , temposu hiç düşmeyen şimdi ne olacak diye sorular sorduran bir kitapla hatta diziye uyarlanmış bir kitapla geldim.
“ Hayatından memnun musun? “ diye soruyor kitabın arka kapak fotoğrafında. Paralel evren, kuantum ve metafizik konularıyla harmanlanmış bir hayat sunuluyor. Sonrası mı? Hayal etmeye hazırsanız başlıyorum.
Eşinizin öldürülüşünü görüyorsunuz. Korkunç bir hastalık yüzünden tekrar öldüğünü. Sizi tanıyamadığı zaman olduğunu. Başka insanlarla evli olduğunu . Sizin farklı versiyonlarınızla evli olduğu zamanları. Psikotik bir nöbet geçirmeden buna ne kadar devam edebilirsiniz?
Bir yandan yaşamımızdaki yapmış olduğumuz seçimleri, yapmadıklarımızı, pişmanlıkları ve acabaları sorgulatırken diğer yandan da rutinde yaşadığımız hayatın aslında ne kadar kıymetli olduğunu tekrar hatırlatıyor.
Kitabı okurken en çok sorguladığım şey; “sevdiğin insan için ne kadar ileri gidebilirsin? “sorusu oldu.
Yazarın dili , anlatımı konusu o kadar etkileyiciydi ki, bitirdikten sonra yeni bir kitaba başlamak yerine dizisine başladım.
Kitap herkese hitap etmiyor. Özellikle Paralel evren, kuantum ve metafizik konularını seviyorsanız arşivinizde yer almasını dilerim, aşağıya kitaptan sevdiğim sözlerden bazılarını bırakıyorum.
Her şeyin değişeceğini, elinizden alınacağını kimse söylemiyor size. Yaklaşıken ikaz etmiyorlar, uçurumun kenarında durduğunuzu bilmiyorsunuz.
Olabilecek her şey olacaktır. Her şey.
Kollektif bilimçaltımız bu dünyalarla bağlantımızı ne ölçüde etkiliyor ?
İnsanlar neden kontrolcü annelerine benzeyen kadınlarla evlenir? Ya da eve hiç uğramayan babaları gibi erkeklerle? Eski hataları düzeltebilmek için. Çocukken canını yakan şeyleri yetişkin olunca düzeltebilmek için. Belki ilk bakışta
Bir Steinbeck daha.. ve yine içimde birşeyler kaldı.·123 syf.·
10/10
2026 79. kitabı
Steinbeck yine yaptı yapacağını...
Benimmm canimmm 
John Steinbeck 'immm :)
Ay Batarken i bitirdim ve kitabın ardından uzun uzun düşündüm. Bu eserde beni en çok etkileyen şey ne savaş oldu ne de çatışmalar. İnsanlardı. (!)
Arkadaşlar tüm samimiyetimle söylüyorum Steinbeck'in karakterlerinde çok sevdiğim bir şey var: Onları okurken kurgu okuduğumu unutuyorum.
Iç ses: harbi ben okumuyor yaşıyorum:)
Bir süre sonra birinin derdine üzülüyor, diğerinin söylediği bir söze gülümsüyor, bir başkasına kızıyorum. Sanki aynı masada oturmuşuz da onları yıllardır tanıyormuşum gibi geliyor.
Bu kitapta da beni en çok düşündüren şey sorumluluk duygusu oldu. İnsan bazen bir unvan taşıyabilir, (asker Tonder, başkan Order) bir göreve sahip olabilir ama asıl mesele onu ne kadar içselleştirdiğidir.
Iç ses: sen bunu yapmayacaktın Tonder ama kızamıyorum da sana, haklı gerekcelerin var.
Ahh bir de yalnızlık meselesi var. İnsanların aynı dünyada yaşayıp birbirlerinin acılarını ne kadar farklı algılayabildiğini gördüm..Kendi yükümüzü taşırken karşımızdakinin yükünü göremediğimiz anları...
Iç ses: tamamen empati yoksunluğu..
Steinbeck'i bu yüzden seviyorum sanırım. Kahramanlar yaratmıyor, insanlar sunuyor. Kusurlu, kırılgan, güçlü, zayıf, neşeli, kederli insanlar...
Iç ses: iyisiyle kötüsüyle sevdiriyor arkadassss :)
Kitabı bitireli saatler oldu ama bazı karakterler hâlâ zihnimde yaşamaya devam ediyor. Bence iyi edebiyat tam olarak bu, kitap bitiyor ama insanlar gitmiyor!
Bir solukta okunacak ama bitince epey düşündürecek bir eser arıyorsanız doğru yerdesiniz, overlokçunuz ayağınıza geldi, pardon Steinbeck:)
Aman kaçırmayın stoklarla sınırlıdır diyeceğim ama değil.
Şimdi başka kitabına aşırı bir iştahla gidiyorum
Tutmayın küçük enisteyi :)))
Sevgiler.
Keyifli okumalar.
John Steinbeck 'immm :)
Ay Batarken i bitirdim ve kitabın ardından uzun uzun düşündüm. Bu eserde beni en çok etkileyen şey ne savaş oldu ne de çatışmalar. İnsanlardı. (!)
Arkadaşlar tüm samimiyetimle söylüyorum Steinbeck'in karakterlerinde çok sevdiğim bir şey var: Onları okurken kurgu okuduğumu unutuyorum.
Iç ses: harbi ben okumuyor yaşıyorum:)
Bir süre sonra birinin derdine üzülüyor, diğerinin söylediği bir söze gülümsüyor, bir başkasına kızıyorum. Sanki aynı masada oturmuşuz da onları yıllardır tanıyormuşum gibi geliyor.
Bu kitapta da beni en çok düşündüren şey sorumluluk duygusu oldu. İnsan bazen bir unvan taşıyabilir, (asker Tonder, başkan Order) bir göreve sahip olabilir ama asıl mesele onu ne kadar içselleştirdiğidir.
Iç ses: sen bunu yapmayacaktın Tonder ama kızamıyorum da sana, haklı gerekcelerin var.
Ahh bir de yalnızlık meselesi var. İnsanların aynı dünyada yaşayıp birbirlerinin acılarını ne kadar farklı algılayabildiğini gördüm..Kendi yükümüzü taşırken karşımızdakinin yükünü göremediğimiz anları...
Iç ses: tamamen empati yoksunluğu..
Steinbeck'i bu yüzden seviyorum sanırım. Kahramanlar yaratmıyor, insanlar sunuyor. Kusurlu, kırılgan, güçlü, zayıf, neşeli, kederli insanlar...
Iç ses: iyisiyle kötüsüyle sevdiriyor arkadassss :)
Kitabı bitireli saatler oldu ama bazı karakterler hâlâ zihnimde yaşamaya devam ediyor. Bence iyi edebiyat tam olarak bu, kitap bitiyor ama insanlar gitmiyor!
Bir solukta okunacak ama bitince epey düşündürecek bir eser arıyorsanız doğru yerdesiniz, overlokçunuz ayağınıza geldi, pardon Steinbeck:)
Aman kaçırmayın stoklarla sınırlıdır diyeceğim ama değil.
Şimdi başka kitabına aşırı bir iştahla gidiyorum
Tutmayın küçük enisteyi :)))
Sevgiler.
Keyifli okumalar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Merhaba·556 syf.·
10/10
Beğendi
·2026 83. kitabı
Günaydın;
Gazap Üzümleri sonunda okumak nasip oldu.Pardon dinlemek daha doğru olur.”Sesli kitap” olarak bitirdim.
Bereketli Topraklar Üzerinde kitabı ile Gazap Üzümleri sürekli karşılaştırılıyordu,sosyal medyada. Bereketli Topraklar Üzerinde okudum ama beklediğim etkiyi bulamadım şahsen ama Gazap Üzümleri öyle olmadı.Beklediğimden çok daha iyi ve etkileciydi.
Gazap Üzümleri okuduktan sonra Bereketli Topraklar Üzerinde kitabı “ucuz roman” gibi geldi.
Siz de okuyunca anlayacaksınız.
Gazap Üzümleri > Bereketli Topraklar Üzerinde
Tamamen şahsi fikrim.
Şiddetle tavsiye ediyorum.
Gittim been.
Gazap Üzümleri sonunda okumak nasip oldu.Pardon dinlemek daha doğru olur.”Sesli kitap” olarak bitirdim.
Bereketli Topraklar Üzerinde kitabı ile Gazap Üzümleri sürekli karşılaştırılıyordu,sosyal medyada. Bereketli Topraklar Üzerinde okudum ama beklediğim etkiyi bulamadım şahsen ama Gazap Üzümleri öyle olmadı.Beklediğimden çok daha iyi ve etkileciydi.
Gazap Üzümleri okuduktan sonra Bereketli Topraklar Üzerinde kitabı “ucuz roman” gibi geldi.
Siz de okuyunca anlayacaksınız.
Gazap Üzümleri > Bereketli Topraklar Üzerinde
Tamamen şahsi fikrim.
Şiddetle tavsiye ediyorum.
Gittim been.İnsanlığımı Yitirirken epik yorumum
Puan vermedi
Bakın, ben karanlık düşüncelerin insanı değilim. Hele sürekli olumsuz düşünen , intihara meyilli karakterleri okumaya hiç meyilli değilim. Japonları sevmiyorum. Her şeyiniz var, intihar etme lüksüne sahipsiniz, daha ne istiyorsunuz pardon? Ay bir de şeyleri yok mu? Sevgilisiyle intihar ediyor, eee sonra? Kadın ölüyor adam yine yaşıyor. Abi ölüceksen yalnız öl, kadını niye yanında sürüklüyorsun çok sinirlendim ya hatırladıkça. Eğer bu kitapta benim anlayamadığım derin bir mana varsa lütfen söyleyin. Ben saçma sapan buhrandan başka hiçbir şey göremedim okudukça daraldım ay uzak durun benden japonlar
Bir kadını bu kadar aşağılayabilecek bir karakteri, bir kadın yaratıyor.
Kendini hiyerarşinin en aşağı kademesinde görürken üst kademelerdekileri de aşağılamayı kendisine görev edinmiş, hırsla onlardan üstün olmaya çalışmış bir karakter İrfan, pardon Faik İrfan. Kendi hırsı için ailesini annesini bile hiçe sayan, kardeşlerinin namusunu koruması gerektiği yerde onların namusuna ilk laf eden insan müsveddesi İrfan. Günümüzün en büyük sorunu olan bir kadın tarafından beğenilmediği için tüm kadınlara düşman olan onları aşağılayarak kötü olduklarına kendini inandıran hakim İrfan.
Annesinin bile sevmediği bir çocuğu kim sevebilir ki düşüncesi ile kendini büyütmüş, ona söylenen her sözü kendisine emir olarak almış, yaşamak için (yaşamak denirse hayatına) nefes almak için her eziyete susmuş bir Melek.
Toplumun başkaldırması gereken bir olayı tek başına kendine yük etmiş, kendi kendine çözüm üretmiş körpe bir delikanlı. Yaptığı ile herşeyi daha da kötüye sürükleyen yağız genç bir delikanlı Yalçın. Asıl dar ağacına asılması gereken bir adam var iken sevdiğini kendi elleriyle dar ağacına astıran delikanlı.
Şimdi Melek özgür mü?
Kimler birilerini öldürmeyi hayal etti?
İlginç bir kitap ve şaşırtıcı bir şekilde sürükleyici. Kısa olması cabası. Ben mesela silah karşıtı birisiyim ve barış yanlısıyım. Ama hayatıma benim sokmadığım tek adamı pardon tek bir adamı zaman zaman öldürmeyi yada ölmesini hayal etmişimdir. Sizde de böyle bir his hiç oluştu mu???
Sevgiler