Rasyonalizm ile inanç, mantık ile kalp arasındaki köprüyü kurmaya çalışan, insanın kendi varoluşuyla yüzleştiren sarsıcı bir aforizmalar bütünü.. Ayrıca kitapta yer alan ünlü "Pascal’ın Kumarı" argümanı, Tanrı’ya inanmanın mantıksal olarak en güvenli seçim olduğunu savunur. Özetle Düşünceler, kalbin mantığını aklın sınırlarıyla buluşturan, insanı kendi acizliği ve büyüklüğüyle yüzleştiren sarsıcı, derin ve edebi bir başyapıttır.
Kaçış Noktası BırakmamakDin
Ne kadar süre olduğunu kestiremeyeceğim kadar uzun süredir dini konulara karşı kayıtsız bir tavrım vardı. Hatta bu süreçte ara sıra "Bunları zaten bilemeyiz bu nedenle vakit harcamaya gerek yoktur". diyerek agnostizme de kaydığım olmuştur. Bu dini konuları önemli ve konuşmaya değer görmüyordum kısacası.
Sonrasında bu apateist tavrımdan rahatsız olmaya başladım. Bana varoluşsal bir sorumsuzluk gibi gelmeye başlamıştı artık. Apateizm demek dünyadaki anlam arayışından vazgeçmek demekti.
Bu tavrımı değiştirmemde makul gerekçeler de buldum. Tanrı %1 ihtimal ile bile varsa ve ben bu konu ile ilgilenmiyorsam büyük bir riske girmiş, matematiksel bir hata yapmış olacaktım. Çünkü inanmamanın bedeli çoktur. (Pascal kumarı ve ihtiyat deliline bakınız.)
Böyle buhranlar geçirirken kitabın yazarının "Neden Müslüman Oldum" isimli videosunu gördüm.
Link:
youtu.be/eX4X2A4WBDQ?si=...
Videoyu izleyince yeni bir bakış açısı edindim. Eskiden ateist olup sonradan Müslüman olmuş kişileri İslam'ı açıklama ve savunma konusunda daha başarılı buluyorum çünkü benim kitabı okurken yapabileceğim itirazları tahmin edip kendisi yapabiliyor. Bana oldukça samimi geldi. Kendimden de bir şeyler bulmadım değil.
Sonra bu kitabı alıp sindire sindire okudum. Elimden geldiğince "Bu yazar yanılıyor ve hatalı." bakış açısıyla okudum. Bunu kabul ediyorum. Çünkü İslam bizden bir sürü şey istiyor. Bunu kabul etmek de İslam'ın gerekliliklerini yerine getirmek demek. Bu dini kabul etmek içimden gelmiyordu. Rahatımı bozacağı belliydi. Kitapta gördüğüm her şeye itiraz ettim. Aksini destekleyen deliller bulmaya çalıştım. Kitabın içinde zaten benden gelebilecek soruların cevabı da sorulup verilmişti. Hatta bazı sorular benim aklıma gelmemişti. "İyi soruymuş evet neden böyle? Hadi yiyorsa buna
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Düşünceler - Blaise Pascal
Blaise Pascal, 17. yüzyılın önemli matematikçisi, fizikçisi ve düşünürüdür. 
Düşünceler adlı eseri, insan doğası, Tanrı inancı ve yaşamın anlamı üzerine derin felsefi ve teolojik düşüncelerden oluşur. Pascal bu kitabında varoluşsal meseleleri ve Tanrı’yı anlamaya yönelik sorgulamaları ele almıştır.
Eserde öne çıkan en meşhur fikir “Pascal’ın Bahsi”dir. Bazı kaynaklarda buna "Pascal'ın Kumarı"da denir. Bu bahis, Tanrı’ya inanmanın mantıksal bir seçim olduğunu belirtir. Tanrı varsa inanan insanlar sonsuz mutluluğu kazanır, yoksa kaybedeceği çok azdır. İnanmamak ise büyük risk taşır. Bu nedenle Tanrı’ya inanmak akıllıca bir davranıştır. Lakin bana nedense bu şekilde bakış açısı çok bencilce gelmektedir. En büyük ödülü kazanmak için yapılan bir eylem gibi.
Pascal, insanın aklının sınırlı olduğunu kabul eder ve gerçek bilgeliğin aklın yanında kalpten gelen bildirimlerle mümkün olduğunu savunur. Ayrıca insanların dünyevi zevklere kapılarak gerçek anlam arayışını engellediğini belirtir. Gerçek mutluluğun ve tatmin duygusunun Tanrı’da olduğunu ifade eder. Şahsen bu düşüncelere metafiziğe kapı araladığı için şüpheli bakmaktayım.
Kitap, 
Montaigne'in 
Denemeler kitabına çok benziyor. Kitabın tek olumsuz tarafı, 300. sayfadan sonraki kısımlarında Hristiyanlık, mucizeler ve Katolik Kilisesi güzellemesi olması. Pascal'ı din konusunda oldukça muhafazakar hatta bağnaz buldum diyebilirim :)
Din konusuna hiç girmeseydi kitaba 9.1 puan verecektim yine de böyle büyük bir matematikçi, filozof ve bilim insanının kitabını herkese tavsiye ederim.
Kitaba 8.3/10 puan veriyorum.
Blaise Pascal, 17. yüzyılın önemli matematikçisi, fizikçisi ve düşünürüdür. Düşünceler adlı eseri, insan doğası, Tanrı inancı ve yaşamın anlamı üzerine derin felsefi ve teolojik düşüncelerden oluşur. Pascal bu kitabında varoluşsal meseleleri ve Tanrı’yı anlamaya yönelik sorgulamaları ele almıştır.
Eserde öne çıkan en meşhur fikir “Pascal’ın Bahsi”dir. Bazı kaynaklarda buna "Pascal'ın Kumarı"da denir. Bu bahis, Tanrı’ya inanmanın mantıksal bir seçim olduğunu belirtir. Tanrı varsa inanan insanlar sonsuz mutluluğu kazanır, yoksa kaybedeceği çok azdır. İnanmamak ise büyük risk taşır. Bu nedenle Tanrı’ya inanmak akıllıca bir davranıştır. Lakin bana nedense bu şekilde bakış açısı çok bencilce gelmektedir. En büyük ödülü kazanmak için yapılan bir eylem gibi.
Pascal, insanın aklının sınırlı olduğunu kabul eder ve gerçek bilgeliğin aklın yanında kalpten gelen bildirimlerle mümkün olduğunu savunur. Ayrıca insanların dünyevi zevklere kapılarak gerçek anlam arayışını engellediğini belirtir. Gerçek mutluluğun ve tatmin duygusunun Tanrı’da olduğunu ifade eder. Şahsen bu düşüncelere metafiziğe kapı araladığı için şüpheli bakmaktayım.
Kitap, Montaigne'in Denemeler kitabına çok benziyor. Kitabın tek olumsuz tarafı, 300. sayfadan sonraki kısımlarında Hristiyanlık, mucizeler ve Katolik Kilisesi güzellemesi olması. Pascal'ı din konusunda oldukça muhafazakar hatta bağnaz buldum diyebilirim :)
Din konusuna hiç girmeseydi kitaba 9.1 puan verecektim yine de böyle büyük bir matematikçi, filozof ve bilim insanının kitabını herkese tavsiye ederim.
Kitaba 8.3/10 puan veriyorum.
Puan vermedi·272 syf.·
2025 31. kitabı
“Mill’e göre din, insanların birbirini yargılamak için kullandığı çok ağır bir kelime hâline geldiyse, onu biraz hafifletmenin vakti gelmiştir belki bir soruya, belki bir kuşkuya, belki sadece sessiz bir düşünceye dönüştürmek gerek.” Ve Mill ekliyor “Ben dinsiz değilim, ama sizinkine de pek inanamıyorum. Gelin şu meseleye akıl yoluyla bir bakalım.”
O dönemin ortalamasına göre son derece medeni bir “şüphecilikle” dine yaklaşıyor.
Yani ne Nietzsche gibi Tanrı’yı mezara sokuyor, ne de Pascal gibi tedirgin bir inanç kumarı oynuyor.
Mill daha çok agnostik, ama üslubu kibar bir kuşkucu.
Pascal Kumarı
Pascal Kumarı diye anılan şeyin yazdığı kitap. Bana göre son derece basit ve sığ bir argüman bu arada. Pascal'ın kendisi de bir matematikçi. İçerisinde, filozoflardan, ateistlerden, diğer dinlerin yanlış olduğundan bahseden bir kitap.
Kendisi hristiyanlığı savunuyor ve anladığım kadarıyla Cizvit. Kehanetler, şahitli olması (sözde), mucizeler vs gibi şeyleri kanıt sunuyor kendince. Bugün kü modernist din savunucularının dediği gibi aslında orada mecaz var vs de demiş. Hatta buna bir bölüm ayırmışta. Dindeki çelişki ve tutarsızlıkları da açıklamaya çalışmış kendince.
Pascal'ın aforizmaları ile dolu. Fragmanlar şeklinde yazılmış ya da toplanmış ve numaralandırılmış. Ben felsefe tarihinde yeri olduğu için okudum.
Okunabilir.
Dev zeka...
Necip Fazıl’ın Batı Tefekkürü ve İslam Tasavvufu isimli eserinde ki her seferinde daha az katılarak 4 kere okudum, öve öve bitiremediği Pascal’ın, Düşünceler isimli notlarından bahsedeyim. Kitap bir kitap değil, Pascal’ın notlarıdır. İki önemli Fransız’ın ardılıdır bir nevi: Denemeler’in in muharriri Montaigne ve düşündüğü için vâr olan Descartes. Kendisi son derece yakıcı bir beyindir ki matematik ve geometride ciddi çalışmaları bulunuyor. Lisede ismini “Pascal Üçgeni” ile duymuş olabilirsiniz. Ömer Hayyam’dan bağımsız olarak bulmuştur. Tanrı kumarı da Gazzâlî’den ve Hz Ali’den bağımsız. Bu tip beyinlere matematikçi, filozof veya teolog deyip geçmek zor. Hepsi ya da daha ötesi. Düşünceler aslında bir Hıristiyanlık savunusudur ve teolojiye özel ilginiz yoksa kitabın üçte birinde sıkılırsınız. Kalanı ise dağınık aforizmalardan oluşur. Dine yaklaşımım Pascal’ınkine benzer. Kendi tümcelerimle ifade edeyim. Din, Tanrı’yı saklayan bir şeydir, gösteren değil. Ateizm nasıl ki Tanrı’nın var olmadığını söylüyorsa, Deizm de netçe görünür olduğunu söylemektedir. Din ise görünebildiğini ama gösterilemediğini söyler ki Allah’ın Bâtın ismine tekabül eder. Yani internette dolaşan iyi niyetli ama saf “2x2=4 derecesinde görmek” iddiasındaki gençlerin yaptığı mantık hatası… İnsan beyni Tanrı’yı görebilecek kadar büyük, gösteremeyecek kadar küçük olduğu için dine muhataptır. Karıncalara inse hepsi kaybeder, meleklere inse hepsi kazanırdı. Bilginin ilk iki kaynağında Tanrı “gizlenmiş”tir: 1-duyular 2-rasyonel akıl 3-irrasyonel akıl/sezgiler 4-arketipler.