“Bir insanın kaderi, dağdaki patika gibidir: Bazen çıkar, bazen iner,bazen de dibi görünmeyen bir uçurumun başına gelip durur. İnsan tek başına böyle bir yoldan ilerleyemez, ama birleşenler, birbirine omuz verenler her engeli aşarlar.”
Sayfa 70 - Ötüken
Bir varmış bir yokmuşAlıntı
Yardımcım Emin Astsubay ile Apo’nun koluna girdik ve onu hücumbottan indirip komando birliğimizin sıraya dizilerek kurduğu patika yoldan geçirip kalacağı hücreye doğru yürümeye başladık.
Uzun zamandır kafamda olan bir şey yaptım o sırada. Öcalan’ın kulağına eğilerek “Apo” dedim. “Hı” diye bir ses çıkardı. “Bir varmış bir yokmuş“ dedim. Tekrar aynı sesi çıkardı “Hı”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İşte sen bu kentin patika yollarından birinde lepiska saçlardan örülü çatısı olan tek katlı, bahçeli masum evsin. "Benim evim..." Evet imlâda hata yok, söyleyiş kusursuz. Evim oldun sen benim.
Kaderin sapabileceği pek çok patika vardı sonuçta.
Zamanın ötesinde bir başkaldırı, sonsuz bir patika
Yoldaş, elimi uzatıyorum sana!
Sevgimi veriyorum, paradan değerli,
Kendimi veriyorum sana, vaizlerden, yasadan önce;
Sen de bana verir misin kendini?
Yola düşer misin benimle?
İkimiz bir olalım mı yaşadığımız sürece?
Sayfa 61 - Payel Yayınları - Walt Whitman
BedenAlıntı
"Bedenlerimiz bizi her zaman yanılttığı için ona çok kıymet vermememiz gerekir. Beden bizi yanlışa götüren bir patika yola benzer. Beslenme yüzünden hep yemek yememize ve obez olmamıza vesile olur. Sık sık hastalanarak başımıza bin türlü iş açarak hakikatin peşinden gitmemize engel olur. Dünyadaki savaşlar, kavgalar hep bu bedensel ihtiyaçlar yüzünden değil midir?"
