(Bu kadin ben miyim? Hem de bunca zaman sonra... Bu titrek adamlarla garı adimlayan: bu ürkek, bu şaşkın yolcu ben miyim? Nedendi bu göze almişlik? Göze almışlık mıydı? Neyi? Ne zamandır kendimi başka biriymişim gibi görüyorum. Her davranışımı, her adımımı görüyorum. Gözlüyorum. Gözetlivorum. Kendimi. Beni. Hep başkalarının gözüyle. Kendi gözlerim oldu mu benim? Bu yüzden kendim. kendime başka biriymişim gibi görünüyorum. Nasil baslamisti bu? Kendimi bir başkasıymış gibi gözlüyordum. Hep bunu yaptim. Ama taşamadım kendimden. Kendimin dışına çıkamadım. Buzlu camlar kuşatmıştı içimi. Içim bende kaldı...)