Anneannem emekli general Hüseyin Mazlum'un kızı. Çok ilginç bir kadındı. Güzel giyinir, alaturka piyano çalar ve şarkı söylerdi. Ortaokuldan sonra okumadığı halde iyi Fransızca konuşurdu. Güzel bir kadındı ama otoriterdi. Beni korkuturdu. İyi silah kullandığı da söylenirdi.
"Piyano çalmayı çok isterdim." dedi donuk bir sesle. "Şimdi piyanoya oturur, kelimelerle ifade etmekte güçlük çektiğim bütün duygularımı, acılarımı tuşlara dökerdim. Bazen şiddetli, bazen yavaş basardım onlara. Kim bilir ne ince ayrıntıları vardır o dokunuşların? Kelimeleri, daha önce, öyle kötü yerlerde kullanmış oluyoruz ki, kirletir diye korkuyoruz duygularımıza dokunursa. Seslerin başka türlü bir dokunulmazlığı var."