ama durumum ne kadar berbat olursa olsun, yine de pişmanlık duyduğum yoktu, her zaman hissetmiyordum bu pişmanlığı, bazen her şeyin olması gerektiği gibi olduğu yolunda bir duyguya kapılıyordum.
çok düş gören biriydim; dolayısıyla düşlerde gerçektekinden daha çok yaşıyor hissediyordum kendimi, düşsel görüntüler gücümü ve yaşamımı yiyip tüketiyordu.