Murat Menteş’in 2005 yılında yayımlanan Dublörün Dilemması, felsefi derinliği absürt ve polisiye bir kurguyla harmanlayan, kelime oyunlarıyla dolu kült bir romandır. Postmodern edebiyatımızın en özgün örneklerinden biri kabul edilen eser, zekice kurgulanmış temposuyla okuru etkisi altına alır.
Fransız Teğmenin Kadını
Viktorya Dönemi romanlarının bir örneği olan bu kitap dönemin siyasal, sosyal, bilimsel ve kültürel konularına sık sık değinmiş. Kitabı güzel kılan iki kişi arasındaki karmaşık aşk ilişkisinden yola
Bu kitapta anlatılan olayların hepsi gerçektir, fakat hiçbiri henüz cereyan etmemiştir.’’
Murat Menteş’in ilk Dublörün dilemması kitabını okumuş olsam da kendisinden haberdar olmamı sağlayan kitabı…
Leyla YolalanEdebiyat & Roman
Modern Yunan edebiyatının ödüllü yazarlarından biri Dimitris Sotakis.Postmodern bir kitap diyebileceğim Yarım Kalp, yazarla tanışma kitabım oldu. Ütopik unsurlar taşıyan bu ilgi çekici roman, geçmişte resimle kurduğu bağı sessizce geride bırakmış bir adamın hikâyesini anlatıyor. Sevdiği kadın Myrta’dan uzaklaşmış, öğretmen olan Maria ile sakin bir hayat kurmuştur. Günlük hayatın sıradan akışı içinde kendi iç sesini bastırmıştır adeta.Ancak bu rutin yaşantısında bile sıra dışı unsurlar yakalar.Geometri takıntısı, gaipten sesler duyma, nesnelerin görünmeyen ayrıntılarını fark etme gibi…Ancak bir arkadaşının, bir barda ona neredeyse birebir benzeyen bir adam gördüğünü söylemesiyle romanın dengesi değişir.Bu karşılaşma ,kahramanın yıllardır susturduğu iç dünyasıyla yüzleşmesine zemin hazırlayacaktır ve zamanla kurulan o tuhaf yakınlık da kahramanın “kendine yabancılaşması” na sebebiyet verecektir. Kitabın adının neden “Yarım Kalp” olduğu ise ilerleyen sayfalarda daha derin anlam kazanacaktır. Bunun yanı sıra romanın dili son derece akıcı, samimi. Çeviri de metnin ruhunu çok güzel yansıtmış. “Bedenimizin bir özerkliği, kendine ait bir hayatı vardır ve niyetleri konusunda bize asla hesap vermez.”
"Bir şey (birçok şey, bir şeyler) öğrenmek için okumak, kitaba yönelmek ile, haz duyulduğu (duyulacağı umulduğu) için okumağa oturmak arasında, gerçekten, büyük bir fark var mı? Hatta, herhangi
Hüznün Fiziği bildiğimiz klasik anlamda bir roman değil. Daha çok bir labirent gibi tasarlanmış; fragmanlar, anekdotlar, aile hikâyeleri, mitolojik göndermeler, felsefi düşünceler, liste ve kısa denemeler bir arada akar. Zaman içinde ileri-geri sıçrar, anlatıcı dededen toruna, mitolojik Minotaur’dan 20. yüzyıl Bulgaristan’ına geçer. Okuyucu olarak sürekli seçim yapmak zorunda kalırsınız; bu da kitabın temel metaforlarından biriyle birebir örtüşür: Labirent.
Hüznün Fiziği, son yıllarda okuduğum en özgün ve etkileyici kitaplardan biri. Olağanüstü yaratıcı ve özgün bir kurgu. Okurken hem gülüyor hem hüzünleniyorsunuz; mizahı çok ince ve etkili. Postmodern tekniklerle dolu ama kalbi çok sıcak ve insani. Hüzün kavramını bilimsel, mitolojik ve çok kişisel katmanlarla işleyerek, hüzün de bir tür enerjiyse, onu nasıl taşırız? sorusunu soruyor. Özellikle hafıza, zaman ve empati üzerine düşünmeyi seven, alışılmış roman formlarının dışında bir şey arayanlara tavsiye ederim.
