Kendileri hiç de iyi olmayanlar, kötü bir eylemden çıkar sağladıktan sonra rahat yürekle, işe biraz iyilik doğruluk karıştırmaktan hoşlanırlar bir karşılık ödüyormuş, vicdanlarını temizliyormuş gibi. Kaldı ki bu korkunç kötülüklere alet ettikleri kimseler kendilerini suçluyormuş gibi gelir onlara. Ölmelerini isterler ki bu yüz karası işlerin bilinci, tanıklığı silinsin gitsin.
Hayatınız nerede biterse orada tamam olmuştur. Hayatın değeri uzun yaşanmasına değil iyi yaşanmasındadır. Öyle uzun yaşamışlar var ki pek az yaşamışlardır. Şunu anlamakta geç kalmayın: doya doya yaşamak yılların çoğunluğuna değil, sizin gücünüze bağlıdır. Her gün gittiğiniz yere hiçbir gün varmayacağınızı mı sanıyorsunuz? Avunabilmek için eş dost istiyorsanız herkes de sizin gittiğiniz yere gitmiyor mu?
Ölüm.