Dibêjin zilamek û jina xwe diçin hecê, wezîfên xwe yên hecê tînin cih. Digihijin cihê ku kevira diavêjin şeytên.
Zilam dibîne ku jina wî dirajê kevirê mezin û diavêjê şeytên. Jê re dibêje:
-Keçê kevirê mezin neavêje, yên biçûk baveje.
Carek dido jina wî dîsa bi ya xwe dike. Zilam disa lê divegerê û dibêjê:
-Keçê ev çend caran dibêjîm te, kevirên biçûk biavêje. Şeytên jî melayiketê Xwedê te. Sibe du sibe dîsa li hev tên, ên di navbera wan de biçin dîsa em in!
Dîroka kovargeriya jinên kurd, tim bi şerên kurdan ên serxwebûnê re meşiyaye. Şerê serxwebûnê ji bo tevgera jinan jî bûye wesîleya zîndîmayîna doza jinan. Di sala 1919an de damezirandina rêxistina "Cemiyeta Jinên Kurd" ji bo vê zindîmayînê mînakeke baş e (Davas-Mardin, 1998). Piştî, yekem kovara kurdî, Rojî Kurd (1913), kurd li gorî atmosfera siyasî ya Osmaniyan li ser pirsgirêkên jinan rawestiyan.
K i br i n d e n Ö t ü r ü Ka t ı Y ü re k l i . - Nasıl ki adil olmak çoğu kez zayıflığı perdelerse, adil düşünen ama zayıf insanlar da bazen hırsları yüzünden aldatmaya başvururlar ve gözle görülür bir biçimde adaletsiz ve sert davranırlar - arkalarında bir güçlülük izlenimi bırakmak için.