Rahman

Rahman
@rhmn
Ne çok uyuduğunu ve buna rağmen ne çok uyumak istediğini fark etti. Halbuki eskiden uykudan nefret ederdi. O zamanlar uyku, hayatının kıymetli anlarını çalıyordu. Yirmi dört saatte dört saat uyku, dört saatlik hayatın elinden alınması demekti. Nasıl da çok görürdü uykuyu! Oysa şimdi çok gördüğü şey hayattı artık. Hayat güzel değildi; tatsızdı, acıydı. En vahimi de buydu. Yaşamayı arzu etmeyen bir hayat, sona erme yoluna girmiş demektir.
Sayfa 470·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Bu gece dağ başları kadar yalnızım
bu gece dağ başları kadar yalnızım çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından dudaklarımda eski bir mektep türküsü karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim gözlerim gözlerini arıyor durmadan nerdesin
Sayfa 101
Alıntı
Savaşın ortasında vurulmak mutlaktır, ama ben sana diyorum ki; beni bahar bahçe bir güzelliğin ortasında kurşuna dizdiler...
Alıntı
Kaderi doğru algılamak da budur: Sorumluluk duygusunu yitirmeden suçluluk duygusunu aşabilmek…
Sayfa 64·Kitabı okudu
Alıntı
Onu, sevebileceğinin en yücesiyle sevdin. Titreme daha fazla kalbim. Bağışla kendini artık onu da Bırak gitsin. Bırak gitsin. O senin ezel gününden kaderin Sen onu nasılsa bin kere daha Seveceksin.
Sayfa 35
Alıntı