Feyza

Feyza
bu dünyadan ben geçtim ömür hanım, içimde umudun kırk kilitli sandığı..
işte yaşamın reçetesi bu dedi annem aldı beni kollarına gözyaşlarım akarken her yıl bahçene ektiğin çiçekleri düşün sana öğretecekler ki insanlar da çiçek açmak için solmak köklenmek ve büyümek zorunda
"Hayır, artık sevemem. Ve en üzücüsü, buna üzülmüyorum bile. Kalp yerine diken diken olmuş bir kirpi taşıyorum."
" İnsan yola bir kere çıktı mı, bazen nereye gittiği ya da niye gittiği önemini kaybediyor. Gitmek öyle büyük bir müptelalığa dönüşüyor ki, yolun kendisinden başka her şeyi anlamsız kılıyor."
"Şimdi dünya herkesten yapılmış bir gönül yorgunluğu. Şimdi dünya soğuk."
"Ama sonuçta dünyada yapayalnızdı ve onu kendisinden başka sevecek kimse yoktu."