Dinle Ney’den duy neler söyler sana,
Derdi vardır ayrılıklardan yana.
Kestiler sazlık içinden, der, beni,
Dinler, ağlar: Hem kadın, hem er beni.
Göğsü, göz göz ayrılık delsin de bir,
Sen o gün benden işit özlem nedir,
Her kim aslından uzak düşsün: Arar;
“Asl”a dönmekçin bir uygun gün arar.
Dost’a kah yoldaş olup, kah düşmana,
İnleyip sesler duyurdum her yana.
Dost olur -zannınca- her insan bana,
Sırlarım gel gör ki meçhuldür ona.
Sırlarım olmaz iniltimden uzak,
Her göz etmez fark, işitmez her kulak.
Saklı olmaz birbirinden can ve ten,
Canı görmekçin izin yok bil ki sen!
Bir ateştir, yel değildir ney sesi;