Saçında gecenin soğuk rüzgarı.
Seni tozlu aynalarda tanıdım
Saçların alnına düşmüştü, tel tel
Gözlerin göz olduğundan habersizdi
Kederliydin sonbahar akşamları gibi
Ve sonbahar kadar güzel.
bir sokak kedisinin adını anmadan başlamazdım şiire
hüznün şafak vakti bir şehre girmek olduğunu ben bilirdim
ben bilirdim gürül gürül karanlığa akan o nehirden
bana dair hiçbir şey kalmayacağını
koşmaktan başka çarem olmadığını ben bilirdim
ben bilirdim avucumun ortasında bıraktığınız her akşamdan
göklere yalvarıp duracak yağmurcunlar doğar ancak
Geceler uzar hazırlıksızŞiir
Gece gündüz ararım seni
oldum avare gezen zombi.
Alkolsüz içecek gibiyim
cebimin dibinde buruşmuş
bir sigara, derbeder gezgin
lambası olmayan bir ampul.
Telefon susmaz ki bütün gün
ah senin gülüşün ne mümkün
kalbim sancır kulağım yanar
kökü sızlar azıdişimin
güzmüş baharmış yazmış bilmem...
Kederi kirpiklerinde düğümlü o yaşlı kadın "İnsan bir güldür dedi hükmü bir mevsim Tanrı toprağının yaşını size versin."
