Dostluk kurduğumuz nice suriyeli’ye sormuşumdur: Kanlı meydan mitinglerinde binlerce insan türkiye ve osmanlı’yı lanetlerken meydanın tam ortasındaki ay yıldızlı armalı,Yıldız camii maketli telgraf anıtına niye dokunmuyordunuz?
Hepsinin cevabı aynıydı:
“Ama o anıt Hamid-i Sani’nin.”
“İyi ama o da bir osmanlı padişahı.”
“Olsun, o Hamid-i Sani.”
Her şeye rağmen,mutluluktan ölü-nebiliyorsa,ben mutlaka bu şekilde ölmek istiyorum.Ayrıca,ölümü beklenen birisi, mutlu olduğu için hayata tutunabiliyorsa o zaman ben de bu şekilde yaşama tutunacağım.