Ew çiqas kincên xweşik li xwe bike jî, dema ber mala dildara xwe re biboriya xwe tazî û rût hîs dikir. Evîn, agir e û pêşî yekî/ê tazî dike, paşê dirûvê xwe li yekî/ê dide.
Sayfa 30 - Nubihar·Kitabı okudu
Haklı bir serzeniş +1
İçedönük olmak zor değil. Hatta bunun zorlukla bir ilgisi yok. Zor olan, bunu tuhaf bulmaları. Oysa ben, senin kadar konuşmak, senin kadar gürültülü olmak, kahkaha atmak, ağlamak zorunda değilim. Benim fırtınam içeride kopuyor. Gemim yol mu alıyor, su mu alıyor ben ona bakıyorum. Ya hu güzel kardeşim, bu dünya bir düğünse, ben halaya katılmak zorunda mıyım? Ben halaya katılanlara neden oynuyorsunuz, çok tepinip terlediniz, acık oturun, diyor muyum? Düğünde, mümkünse en az görünen, kimsenin uğramadığı bir masada yer almak istiyorum. Bunun nesi tuhaf? Hadi tuhaf desen anlarım, onunla da kalmıyorsun. Soğuk diyorsun, donuk diyorsun, yabani diyorsun. Tabiatımızın farklı olması, neden birimizi yukarı çıkarıp diğerimizi aşağı indiriyor ki? Hem zaten ben de senin gibi her akşam için bir plan yapıyorum. Evdeyim, oturuyorum. Sonra bir de şey var, "hiç görünmüyorsun ortalarda", "sesin çıkmıyor", "bir yorum yap, beğen, rt, fav, gönder gelsin ya"... Sebep? Hareketlerimin hepsi neden senin istediğin gibi olmalı? Hareket etmek istemiyorsam mesela, sen buna neden alınıyorsun? Şöyle düşün mesela: Bütün gece kar yağmış. Sabah millet kendini sokağa atmış kar topu oynamak, kardan adam yapmak için. Bense pencereden onları seyretmek istiyorum. Bunun nesi tuhaf? Nedir yani? Pes. Zaten ben kardan adam pek sevmiyorum. Havucu, zeytini, bilmem nesi. Nimetle oyun olmaz hem. Aşırılığı sevmiyoruz kardeşim biz. Artık sen buna "kaçıngan karakter" mi dersin, "pasif agresif" mi dersin, "anası küçükken terliğini ters giydirmiş o yüzden dünyaya ayak uyduramıyor" mu dersin, "çocukken bakkal buna leblebi tozu kalmadı demiş o yüzden travmalı" mı dersin. Deme kardeşim. Bir şeyim yok benim. Çok iyiyim, valla. Tüm bunları yazmak bile benim için ne kadar zor bir bilsen. Zorunda bırakıyorsun işte. Bizim aslında
Sayfa 10 - 11
Reklam
HAYAT I O rt _ açağ Batı Hıristiyan dünyasının "Filozof", İslam dünyasının "Ilk Öğretmen" diye adlandırdığı ve tüm felsefe tarihinin Pla­ ton'la birlikte en büyük diğer filozofu olarak tanıdığı Aristoteles, Ku­ zey Yunanistan'da bir İonia kolonisi olan Stageira kentinde İÖ 384 yı­ lında dünyaya gelmiştir. O halde Platon ve Sokrates dışında bütün di­ ğer büyük Yunan filozofları gibi Aristoteles de Atinalı olmayan bir çevreden gelmektedir. Öte yandan İonia kökenli olması da onu Tha­ les'ten başlayan ve esas ilgisi doğa ve doğal olaylar olan filozoflar ge­ leneği içinde ele almamızı sağlamaktadır. Aristoteles, baba tarafından Maked
Felsefe
Ji Tirsonekiya Mêrên Eşîra Mihelemî
Li ser newêrekî û kêmaqiliya Mihelemiyan çîrokên rengareng hene. Ya xweştir çîroka Mihelemiyekî ye ku li çalê rastî kuliyekî hatiye. Gava kulî li ser her du lingên xweyî paşî rabûye, lingên xwe yî pêş hildane jor, ew li hev firikandine û simbêlên xwe tûj kirine û bi çavên xwe yên beq lê nêriye, Mihelemiyê me welê hawar kiriye ku kulî rê lê biriye û şer jê dixwaze. Mihelemî, berê ku bi çek û sîleh bû, di xwe de nediye ku xwe li kulî biqelibîne, lewre mêrik tivingan xwe avêtiye ber kulî û destên xwe hildane. Bi dengê ketina tivingê kulî xwe hîn bêtir qîj kiriye, simbêl û destên xwe hîn bi leztir birine û anîne. Ser van tevdanan Mihelemiyê reben welê bîr bûye ku kulî bi tifingê tenê ne razî ye û jê dixwaze ku her tiştê xwe jê re bavêje û xwe bi temamî tazî bike. Ji ber vê yekê dosto, dest bi rext heya kiras û Solê xwe ji kulî re davêje û bi tenê bi derpî dimîne. Lê gava dibîne ku kulî ji gefa xwe nayê xwar, xortê Mihelemî dil dike ku derpê jî deyne. Lê ji nişka ve rût-tazî vegera xwe gund pir dijwar dibîne û bi gotina "nigo qurbanî!.." xwe bi paş de davêje û baz dide. Gava digehe gund, gundî li dora wî kom dibin û serpêhatiya wî jê dipirsin. Hingê mêrik, wek yekî ku ji gelekî mezin rizgar bûye, bi germî û bi fort û bi erebiya mihelemkî ya bi kurdî tevlîhevbûyî çîroka xwe ji wan re dibêje. Ev çîrok ji aliyên dijminên Mihelmiyan hatiye siwar kirin. Lê Mihelemîbi xwe hêj wê di nav xwe de dibêjin û her gundekî wan wê davêje stuyê gundekî din û ji xwe re yariya xwe li hev û dû dikin
Kurdî
kafasını yiğitçe dikti: "Koç yiğit kurban içindir... Ulan köpoğlu atalarımız ... Hay siz çok yaşayın! Neler söylüyor bu pis herif yahu? .. Aklı ermemişmiş ... Acıyormuş bir Anadolu çocuğu olduğu için ... Vatan evladı. .. Yoksa ... Şunu da aklına yazmalıymış ki, bur n u dikine gitti mi, adam ... Kendine eder-miş ... Nice nice gem almazlar, bakmışsın otomobil kazasına uğ­ ramışlar gündüz gözü ... Ana caddelerde ... Cavlağı çekmişler. .. Bakmışsın, bir gece, havagazı musluğu açık kalmış ... " "Deli mi bu? N'arasın bizim Cambaz Kadı Medresesi'nde ha­ vagazı? .. " Araştırmışlar, pek kötü adam olmadığını öğrenmişler. .. "Öy­ le görünüyorsun!" Şimdi sorduğuna doğru karşılık verirse, hiç­ bir şeyi saklamazsa, vatansever, milliyetçi bir Türk çocuğu oldu­ ğunu anlayacakmış ... Herde bunun çok karını göreceği de şüp­ hesizmiş ... Hem makamlara fı rt fırt geçmekte, hem de para pul, han hamam sahibi olmakta ...
Çeviri yorumda :)
Te av dıdın ey pembû! Bı hêstırê çavê xwe Te xweş dıkın geş dıkın, bı van dêst û gavên xwe. Xebat hemi lı ser me dı dest me de tevr û bêr, Bı zar em te pêk tênın paşê dıghe xwedi zêr. Tu pembûwe erdê me yi, lê em rût û tazi ne!...