Ruken Zehra
@rzzoro
— Evet, bütün yaptıkları bu kadar. Bir insanı alıp kopyasını çıkarıyorlar. Gerçeğe uygun oluyor diye övünüyorlar. Ama, hayat ne oluyor? Eserlerinde o yok işte, dünyayı kavrayış, insanlığı gerçekten anlayış yok. Boş şeylerle övünüyorlar. Hırsızları, düşkün kızları, yolda yakalayıp hapse atar gibi edebiyata sokuyorlar! Nerede sanatkârın “gizli gözyaşlarırı"; sadece kaba, zalim, alaycı bir gülüş!
Sayfa 32
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hissettiklerin gerçeklerin olmayabilir.
Sayfa 46
Hayal kurmak güzel ve ciddi bir iştir, ama bizim gerçek hayat dediğimiz şey, bir kelebeğin şekerleme uykusunda gördüğü bir rüyadan daha ciddi bir mesele değildir.
"On beş yaşındayken iradem öğrenmeye yönelikti. Otuzuma geldiğimde, yolumu saptamıştım. Kırkımda artık kuşku diye bir şey kalmamıştı içimde kulaklarım ise ancak altmışımda açıldı."
Sayfa 62
Gazete aynı zamanda bir tür makinedir. Her gün düşünceler üretir. Tek bir kafanın üretebileceğinden çok daha fazlasını. Ama bu düşüncelerin çoğu gururdan ve güçten yoksun zayıf düşüncelerdir. Kafamızı bol besinle doldurur ama güçlendirmez. Kafamızı aynı şekilde kumla da doldurabilirdik. Papalagi de kafasını böyle işe yaramaz kağıt besinleriyle yükler. Daha birini boşaltmadan bir yenisini yükler. Onun kafası kendi balçığında boğulan mangrove bataklığı gibidir.
papalagi: kitapta anlamsal olarak insandan bahsediliyor kelime anlamı ise göğü delen. Aslında bakarsak bu şiirsel metofor bir de düz anlam içermeye başlıyor..
Sayfa 85
