Okuduğum En iyi Polisiyelerden BiriEdebiyat
En son söyleyeceğim şeyi şimdiden söylüyorum, kitabı çok beğendim ve çok hoşuma gitti. Benim Suat Derviş ile yani asıl adı Hatice Saadet ile tanışma kitabım oldu Ankara Canavarı. Bu tanışmanın çok daha erken bir zamanda olmasını isterdim. Polisiye seven bir okur olarak okuduğum en iyi polisiye kitaplardan biriydi. Günümüzde polisiye alanında yerli olarak pek çok yazarın ismi geçerken Suat Derviş'in yani Hatice Saadet'in adını diğer yazarlar kadar duymamış olmak üzücü bir durum. Kitabın başından sonuna kadar çok keyifli bir anlatım dili var ve bol bol da sürprizler var. Hele ki Ankaralıysanız daha da fazla keyif alabilirsiniz. Sonuç olarak çok sevdiğim bir polisiye kitabı oldu hatta bir polisiye kitapta ne okumak istiyorsam onu okuyabildiğim çok başarılı bir eser olmuş diye düşünüyorum. Hatice hanım ile tanışmaktan dolayı çok mutluyum ve kitaplarını da okumaya kesinlikle devam edeceğim.
Spoiler içermez !!!!!·104 syf.·
10/10
2026 120. kitabı
Sevgisinde Cömert olanlara Selam :)
Beni güldürebilen kitaplara aşığım uzun zamandan beridir bu kadar keyif veren kitap okumadım ya .Bayağı da ihtiyacım varmış . Zaten tiyatro türündeki kitaplara bayılıyorum.
Gelelim Cimriye
Cimri bir baba faktörü var tabii bu durumdan etkilenen aile var yani sadece kişinin kendisine değil de etrafındaki insanlara da zarar veriyor olma durumu .. Adam her şeyi en ince ayrıntısına kadar hesaplıyor yani bu gerçekten hani cimrini cimrisidir .
Ama yani ben bu cimriyi sevdim ya en azından çizgisi belli :)
Aslında tutumlu olmak parayı saçıp savurmaktan iyidir. Bir ayakkabın varsa ikincisine gerek yok gibi ama çok istersen al içinde kalmasın .Fazlası hem zarar hem de o heves yok ki o çocukluktaydı kıymetliydi çünkü ulaşılması zordu lükstü .Çok istediğin bir şeyi elde edince ki bir de kolay bir şeklide elde edebiliyorsan bu işin tadı kaçtı muhsin diyesim var.
Ya o eski heyacan yok heves gibi bu da .Mesela ben sevgide cömertim :) aslında önemli olan bu. Parayla saadet de bir yere kadar .
Bence biraz biriktirmeli biraz harcamalı çünkü burda olan burda kalıyor.
Para, mal lüks, şöhret dünyevi yani ..yanımızda götürecemeyeceğimize göre burda harcamalı :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İncelemeDin
Asr-ı Saadet ve günümüz arasında bir köprü olan bu kitap, sahabelerin hayatını kronolojik bir tarih olarak anlatmakla kalmayıp günümüz Müslümanının modern dertlerine ve aile hayatına dair pratik mesajlar içerir.
82 il 82 sahabi projesi Türkiye'ye yolu düşmüş, o şehirlerden geçmiş yahut meftun olarak adı anılmış sahabelere dair her bir şehir için ayrı çağrışım yapılmış.
Kitabın son serisindeki sahabi hayatı Ebu Hüreyre ile sonlandırılmış. Dili hafif ve sohbet havasında olduğu için okumakta ve anlamakta güçlük çekmeyeceğiniz, bilhassa gençlerin, Peygamberi sahabelerin gözünden tanıma ve ona yakın olma olanağı sunması yönünden okuması tavsiye edilir.
Okumak için sayfaları heycanla çevirdiğim ama bitmesini istemediğim bir kitaptı. Biliyordum sonunun böyle biteceğini Bülbülün kırk şarkısı! beni kırk yerimden bıçakladı sanki…
Bülbülün Gülüm demesi, kıskandım bülbülü. Ne güzel sevmişti Rasûlallah, ne güzel sevilmişti Rasûlallah.Bülbül Gülünü istedi. Halime Gülünü bırakmak istemedi. Ebûbekir Gülünün dostluğunu istedi. Gülüm Miraçta ümmetini bırakmak istemedi, sahi neden istemedi o kadar ezâya rağmen ümmetini bırakmayı…
Senin derdinle yanmak bir saâdet yâ Rasûlallah
Şu âlemde hemân sensin hakîkat yâ Rasûlallah
(Lâedri)
(Rasûlüne kavuşmayı sen nasib eyle Allah’ım.)
05.06.2026 - 22:22
8/10
Beğendi
·2026 28. kitabı
Kabul edelim ya da etmeyelim hepimiz bu hayatı sandığımızdan daha çok seviyoruz. Çoğu zaman hayattan yakınıyoruz fakat yine de yaşamaya, umut etmeye ve yarını beklemeye devam ediyoruz. Epikuros'un da dediği gibi "Hayattan yakınan insan, intihar etmediği sürece kendi söylediğini çürütmüş olur."
Kitap, mutlu olmanın yollarını anlatmıyor aslında, daha doğrusu böyle bir reçete sunmuyor. Çünkü herkes için geçerli tek bir mutluluk yolu yok. Mutluluğu tek bir tanımın içine sığdırmak yerine onun felsefi, psikolojik ve tarihsel katmanlarını sorgulatıyor okuyucuya. Cevaplar vermekten ziyade sorular üzerinde okuyucuyu düşünmeye zorluyor. Her okur, her insan mutlu olmanın ya da mutsuz olmamanın yolunu kendisi bulmalı, diyor yazar.
Kitabın temel meselelerinden biri, "Neden mutlu olamıyoruz?" sorusundan çok "Neden mutsuzuz?" sorusunun peşine düşmesi. Yazar bu sorunun haritasını çıkarmaya çalışıyor. Aslında cevabı oldukça basit: Modern insan mutluluğu, sürekli daha fazlasına sahip olmakla karıştırıyor. Oysa sahip olmak da arzulamak da kendi içinde sınırsız. İnsan bir şeye ulaştığında, kısa süre sonra yeni bir eksiklik hissiyle karşı karşıya kalır. Bu nedenle mutluluk, sürekli bir birikim hali değil, geçici tatminler ve kısa anlar hâlinde ortaya çıkan bir deneyimdir.
Yazarın oldukça ilginç fikirleri vardı. Kitabın en dikkat çekici fikirlerinden biri, mutluluğun mutlak bir durum olmadığı düşüncesidir ki aslında bu hepimizin bildiği bir şeydir. Hayatın içinde sevinçler ve üzüntüler sürekli yer değiştirir, bu nedenle kesintisiz bir mutluluk beklemek gerçekçi değildir. İnsan her zaman büyük bir coşku içinde yaşamaz, fakat bu onun mutsuz olduğu anlamına da gelmez. Bu bakımdan mutluluk, kusursuz bir saadet hâlinden çok, yaşamın iniş çıkışları arasında sürdürülen bir dengeye benzer.
Asr-ı Saadet Zamanları, Gözyaşları İle okuduğum bir eser oldu.
Bazen gerçek size öyle bir haykırır ki anlamamak için koca bir kör olursunuz buna benzer yaşanan acılar.
Kader var olduğuna lanet etti o zamanlara dair.
Zaman Bu lekeyi silmeyecek kanlı ellerden...
