Çağırın Şekspir'i, bir sahne kursun, birçok insanları giydirsin kuşatsın, kavga ettirsin, seviştirsin, konuştursun. Garblı bunu gözüyle görsün, birkaç saat seyretsin o zaman anlıyacaktır. Fakat bir de Fuzûlîye soralım: Bu piyesi sonuna kadar seyretmeye tahammül edemez bile. O bunu hayatta görmüş, tetkik etmiş, süzmüş, hulasasını çıkarmış ve hükmünü vermişti.
Sayfa 106
Bir gün sabah sabah kapıyı
vursam,
-Kim o? dersin uykulu
sesinle içerden.
Saçların dağınıktır, mahmur-
sundur.
Kim bilir ne güzel
görünürsün sevgilim,
Bir sabah vakti kapıyı çalsam,
Uykudan uyandırsam seni..
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
.../bütün kumarbazlar, ya da çoğunluğu diyelim, kısa zamanda yüz hareketlerine hâkim olmayı öğrenirler...
Güneşin doğuşunu, dünyanın renklere boyanışını izlerken bir saat bir dakika gibiydi. Ama o odada bir dakika bir saate bedeldi.
Açgözlüyü elini pençe gibi kullanmasından, har vurup harman savuranı her şeye boş veren elinden, tedbiri elden bırakmayanı sakin, şüpheciyi titreyen eklemlerinden tanırsın...
İçimde duygularımı harekete geçiren şeyler azaldıkça, yaşam çarkının en hızlı döndüğü yerlere gitme ihtiyacı duyuyordum.