edaaa

edaaa
@sadeceedaa
Ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım.
Yağmur yağıyor Ömür hanım… Gökten değil, yüreğimin boşluğundan ömrümün ıssız toprağına…Ve ben sonsuz bir düzlükte bir küçücük, bir silik nokta gibi eriyip gidiyorum. Seslensem kim duyar sesimi yalnızlıklar katından?
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Ezilmiş bir gül hüznü var yüreğimde. Saatlerce dayak yemiş bir sanığın çözülmesi içindeyim. Ürperiyorum. Bir at kestanesi durmadan yaprak döküyor yalnızlığın so- kaklarında, örtüyor ömrümün ilk yazını. İçimde bir çocuk, yalın ayak koşuyor yaşlılığa doğru, binlerce kez yenilmiş umut ölülerini çiğneyerek. Sahi yaşlılık, derin bir iç çekiş, yanılmış bir çocukluk olmasın Ömür hanım?”
Sayfa 86
Edebiyat
Sahiden dostlarım , insan kırıntıları ve kolları ,bacakları arasında dolaşır gibi dolaşıyorum insanlar arasında . Ve gözlerim şimdiki zamandan geçmiş zamanlara kaçıyor; Hep aynıdır gördükleri : kırıntılar ve kollar, bacaklar ve ürkütücü rastlantılar _Ama insanlar yok_
Sanki varoluşumuz, yaşamımız birtakım anlamsız saçmasapan rastlantılara bağlı değilde daha derin ve kavrayamadığımız bir anlamı varmış gibi duyumsarız ve itiraf etmesek de bu herkesin hoşuna gider..
Sayfa 81·Kitabı okudu
Olgunluk sükunette sırlı
Öfkeme boyun eğmemek için Nefsimle mücadele ediyorum. Susmak, sabretmek ne büyük bir eziyet. Ama böyle bişey değil mi büyüme ağrısı.
İlişkiler