Bir Şair Bir Kitap
Alper Gencer – Ah!
sen şimdi sabrımın taşını yuvarlarsın
**
kırışır seni beklemekle geçen zaman
belki hiç
gelmezsin!
**
yuvası zindan olan bir mahpus haykırışı:
bir renksiz kanatlı kelebek olmak!
neyin temrinisin ey hayat?
kösnüdüğüm yağmurlar hangi otlara karşı?
**
kıyam et! bağrımdan alıp da yürü
sesimin şeriki olmuş bu çocuk
bir çocuk bezmi elestten beri
yürürlüğe konulmuş temsili bir pak.
**
al işte bedenimden söküp de çıkar
bulamadım nerede saklıdır o dert?
**
güneş gözlerine bandı mı ışığı
vakit aydınlıktır renginle o sıra
ve afyonlu gülüşündür hayalimdeki...
**
tozu dumana katmanın becerisinde:
“yine hangi rüzgârın emrine amadesin?”
**
bu gelincik bu rüzgâra fazla dayanmaz
dertler giderek silahlanıyor
DERGAH
"Sahi neydi aşk?
Bir insana tüm varlığınla
mutluluk vermek mi?
Yoksa, izi geçmeyen kusursuz bir yaramı?
“Siz hiçbir zaman mutlu olamayacaksınız efendim.”
“Sahi… Gülay'ın dışında mutluluk neydi Hermes?”
Sahi Gerçek Mutluluk neydi ?
Gerçek mutluluğun çok çalışmakta, tutumlu ve sade bir yaşamda yattığını söylüyordu.
