İnsanların yalnız hakkıyla yapabilecekleri işle meşgul oldukları bir dünyada yaşamanın nasıl bir saadet olabileceğini düşünmemek ,böyle bir dünyayı özlememek imkansızdı .
“Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti.Acıyı,susuzluğu,açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor,bu yüzden daha rahat döşeklere ,daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı.Dünyaya olan kayıtsızlıkları bazan o kerteye varıyordu ki ,kendilerine altın ve gümüşten,zevk ve safadan,lezzet ve şehvetten bir âlem kurup ,keder ve ızdırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardı .”