H.Sultan
@sahinnamli
Yazı kalıcı, ömür fani, kul asi, Rab ise affedici...
ÇÖLÜN ORTASINDA BİR KEHÂNET:DUNEKitap Simyacıları
Bazı kitaplar sadece uzak dünyaları anlatmaz; bizi kendi dünyamızın, insanlığın binlerce yıllık sessiz kalmış kırılma noktalarıyla yüzleştirir. Frank Herbert’ın 1965 yılında edebiyat dünyasına kazandırdığı Dune, derinlerde tam olarak bu yüzleşmeyi sunar. Dune, yalnızca anlatılan olaylardan ibaret kuru bir metin değil; okurken zihnimize yerleştirdiği sorularla, kurduğu çağrışımlarla ve her okunuşunda yeni anlamlar açığa çıkaran katmanlarıyla yaşayan bir yapıttır.
İlk bakışta galaktik imparatorlukların, soylu hanedanların ve yıldızlararası yolculukların evreni gibi görünse de sayfalar ilerledikçe karşımıza çıkan şey teknolojik bir şov değildir. Aksine kökleri insanın en kadim hırslarına, korkularına ve arzularına uzanan derin bir iç dünya yolculuğudur. Herbert, uzak geleceğe ait teknolojik bir dekorun arkasına, tarihin tekerrür eden döngülerini ve inanç sistemlerinin kitleleri uysallaştıran ya da vahşileştiren kadim hikâyesini gizler.
Romanın merkezinde Arrakis vardır; namıdiğer Dune. Fakat bu çöl gezegeni yalnızca bir arka plan değil, romanın gerçek başkahramanlarından biridir. Herbert çölü durağan bir dekor olarak değil; yaşayan, dönüştüren ve sınayan aktif bir güç olarak kurmuştur.
Arrakis’e gelen herkes değişmek zorundadır. Bu gezegen insanın sahip olduğu tüm yapay fazlalıkları elinden alıp geriye yalnızca çıplak özü bırakır; gücü, korkuyu, inancı ve karakteri sınar. Bu yönüyle Arrakis, dünya edebiyatında ve kutsal metinlerde sıkça karşımıza çıkan çöl imgesini hatırlatır: Çöl, insanın kendi hakikatiyle karşılaştığı yegane yerdir.
Musa’nın halkıyla birlikte yıllarca dolaştığı, İsa’nın yalnız kaldığı, peygamberlerin vahye hazırlandığı mekândır. Medeniyetin gürültüsünden uzaklaştıkça, insanın kendi iç sesiyle baş başa kaldığı o mistik alandır.
Paul Atreides’in
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Günlük Yaşama Saklanan Büyük Duygular:Altı Harfli Bir TatlıKitap Simyacıları
Sade görünen ama derin duygusal katmanlar barındıran bir eser Altı Harfli Bir Tatlı. İlk bakışta çocukluk, aile ve hatıralar etrafında şekillenecek bir öyküsü gibi görünsede ilerlerken daha fazlasını açığa çıkarır. Küçük detayların, okurun zihninde büyük yankılar uyandırdığı inkar edilemeyecek bir gerçektir. Böylece anlatılan bir hikayeden çok; okurum kendi geçmişiyle, hatıralarıyla ve bastırdığı duygularıyla yüzleştir bir yapıta dönüşür.
Kitap boyunca okur, anlatımını geçmişine doğru bir yolculuğa çıkar. Bu doğrusal bir yolculuk değildir; anıları parçalar halinde, kimi zaman net kimi zaman bulanıktır. Tıpkı zihinlerimiz gibi...Orada da hiçbirşey kesintisiz değildir; kırık döküktür.
Esere adını veren ve merkezinde yer alan "altı harfli tatlı" somut bir nesne olduğu kadar güçlü bir semboldür. Çocuklukla, geçmişle, aileyle kurulan bağın temsilcisidir. Başlangıçta masumiyet ve sıcaklık çağrıştıran bu tatlı zamanla yeni anlamlara evrilir; bilinç gibi. Böylece aslında anılarında sabit olmadığını zamanla yeniden şekillendiğini farkederiz.
Aile ilişkilerini incelikli bir şekilde ele alındığı kitapta özellikle ebeveyn çocuk ilişkisi duygusal omurgayı oluşturmuştur.aile hem bir sığınakta hem de bir çatışma alanı. Sevgi vardır ama her zaman açık ve sağlıklı bir şekilde ifade edilmemektedir. Asıl belirleyiciler suskunluklar, yarım kalmış cümleler ve dike getirilemeyen duygulardır.
Aile içinde yaşanan en büyük kırılmalar tıpkı bu kitaptaki gibi yüksek sesle değil, sessizlik içinde gerçekleşir.
Tarihin Dipnotundan Bir Romanın Kalbine:HamnetKitap Simyacıları
Hamnet, tarihsel bir olaydan yola çıkmasına rağmen aslında tarihin değil, insanın iç dünyasının romanıdır. Yazar Maggie O’Farrell bu eserde büyük tarihsel figürlerin gölgesinde kalmış bir hikâyeyi görünür kılar. Çoğu kişi için William Shakespeare yalnızca dünya edebiyatının en önemli oyun yazarlarından biridir; ancak bu roman onun biyografisinin sessiz kalmış bir kırılma noktasına odaklanır: oğlu Hamnet’in ölümü.
Tarih kitaplarında bu olay birkaç satırdan ibarettir. Bir doğum kaydı ve birkaç yıl sonra gelen bir ölüm kaydı. Ancak O’Farrell’in romanı, bu iki tarih arasındaki boşluğu hayal gücü ve güçlü bir duygusal sezgiyle doldurduğunu görüyoruz.
Böylece Hamnet, yalnızca bir biyografik kurgu olmaktan çıkıp; kayıp, yas ve aile bağları üzerine evrensel bir anlatıya dönüşüyor.
Romanın en dikkat çekici yönlerinden biri, tarihsel gerçeklik ile edebi kurgu arasındaki ince çizgide ilerlemesi.
Hayatına dair oldukça sınırlı bilgiye sahip olduğumuz Shakespeare’in hikayesini anlatırken O’Farrell, tarihsel ayrıntıları bir arka plan olarak kullanırken asıl odağını karakterlerin duygusal gerçekliğine dayandırmuş. Böylelikle bir tarih kitabı okumak yerine 16. yüzyıl İngiltere’sinin atmosferini hissettiğimiz, evlerin içindeki sessizliği, kırsal yaşamın ritmini ve gündelik hayatın küçük detaylarını deneyimlediğimiz bir hikayeye eşlik ederken buluyoruz kendimizi.
Romanın duygusal merkezinde ise Shakespeare değil, eşi Agnes yer alır. Tarihsel kayıtlarda Anne Hathaway olarak bilinen bu kadın, romanda Agnes adıyla yeniden yaratılır. O’Farrell’in bilinçli tercihi olan bu isim değişikliği, karakteri Shakespeare'nin eşi ünvanından kurtarıp edebi bir varlığa dönüştürür. Agnes karakteri tarihte çoğu zaman görünmez kılınan kadınların görünür kılınmasıdır belkide. Agnes doğayla güçlü bir bağ
Umduğumu bulamadım
Büyük umut ve hevesle başladığım kitabı hayal kırıklığıyla bitirdim. Direniş ve aşk öyküsü olarak tanımlanan kitapta ne tam olarak aşkım bulabildim ne de direnişi.
Bir mektupla evliliğe uzanan aşk Selim in askere gitmesiyle yine mektuplarla devam ediyor. Aynı evde yaşayan hatta bebekleri olan iki insan birbirine mektup yazmaya devam ediyor. Sonrasında da devam ediyor mektuplaşmalar... Ya da aşık bir adam sevdiği kadına mektup yazarken onun analitik zekasından mı bahseder ya da hep entelektüel midir bu kadar? Bir an bile kapılmaz mı duygularına?
Karakterler yazılmış replikleri dile getirmiş oyuncular gibi. Kitapta kendi hayatından esintiler olduğunu anca otobiyografi olmadığını belirten yazar karakter oluşturmaktan çok kendi zihnini role girememiş oyuncalara dikte etmiş.
Kitapta direniş sadece sistem ve hükumet eleştirisi adeta. Bir diktatöre karşı zihinsel bir harp yaşanmakta. Ve bu savaşın denedi bir klişe...OKUMAK.
Bazı küçük detaylar asıl beklenen yaşanmışlıkları ortaya koyuyor adeta...İşkenceler, mektup denetimi yapan binbaşının sapıklığa varan ifadeleri gibi. Tabi burda da Selim in işkenceden kurtulmak için ilaç içmesi oldukça ilginç.
Bunlar yetmezmiş gibi mekandan mekana koşuyoruz ne zaman Ankara'dalar ne zaman İstanbul'da belli değil. Hatta bir ara Ege de elele yüzmeyi özlediğini yazıyor Selim. Mekanlara verilen isimlere olan yakıştırmalar ise gerçekten yakıştırma olmuş. Keşke biraz araştırılsaymış Kazıkiçi Bostanlı ya da Yıldırım Bölge. Madımak Otel dile getiriliyorsa en azından bir kuruluş tarihi vs. araştırılsaydı.
Nerde 
Serenad da insanları sadece insan olarak gören yazar.
Unutmadan tahsis olarak da oldukça kötü durumda kitap. Bitmeyen yazım hataları ve anlatım bozuklukları mevcut.
Serenad da insanları sadece insan olarak gören yazar.
Unutmadan tahsis olarak da oldukça kötü durumda kitap. Bitmeyen yazım hataları ve anlatım bozuklukları mevcut.Kendisi de tarım işçiliği yapan yazar 
Fareler ve İnsanlar, 
Gazap Üzümleri kitaplarında olduğu gibi tarım işçilerinin mücadelesini ortaya koymuştur. Meyve bahçesinde mevsimlik işçi olarak çalışmakta olan Jim ve Mac'in yaşamları, diğer işçileri örgütleme çabaları yalın, akıcı ve realist bir dil kullanılarak aktarılmıştır. Lisa, Doktor, Samsun gibi karakterler ve hayatları ile hikaye desteklenmiştir. Tespitler ve betimlemeler oldukça çarpıcı...Okuyan herkesin kendinden/yaşadığı toplumdan izler bulaması kaçınılmaz.
Fareler ve İnsanlar, Gazap Üzümleri kitaplarında olduğu gibi tarım işçilerinin mücadelesini ortaya koymuştur. Meyve bahçesinde mevsimlik işçi olarak çalışmakta olan Jim ve Mac'in yaşamları, diğer işçileri örgütleme çabaları yalın, akıcı ve realist bir dil kullanılarak aktarılmıştır. Lisa, Doktor, Samsun gibi karakterler ve hayatları ile hikaye desteklenmiştir. Tespitler ve betimlemeler oldukça çarpıcı...Okuyan herkesin kendinden/yaşadığı toplumdan izler bulaması kaçınılmaz.