Serhan Kolcu
@sairruh
Amaçsız bir yazarın isimsiz birer kahramanıydık. Derdi neydi anlamadım. Konusu olmayan bir romana mahkum kıldı bizi.
Bulutlara güvenme
Tutmayacaklar bizi
Uzallaştırıyor seni benden her kanat çırpışın.
Anılar silinir mi?
Bakma sebebi ben değilim
gecenin.
Bütün ayrılıklar set oldu
Bütün sınavlardan kaldım ben.
Örümcekler ağ kurmuş etrafımda.
Dua etmeyi unuttum.
Başımı her göğe kaldırışım bir damla gözyaşı.
Yıllara güvenme koparacak seni dalından.
Ellerimiz kirlendi bir defa.
Acının Arsızlığına alıştık.
Hiçbir tokat adam etmez bizi.
Kanatlarına güvenme ayıracak bizi.
Gönlümü arkama gözlerimi önüme alacam.
Dağılacak bedenim.
Rüyalar görmeyecem.
Hayaller kurmayacam.
Sözde uçacak yazıda.
İki kelimeyi bir araya getiremeyecek şiirler.
Unuttum.
Beni büyüten zamanı
Okul yollarında üşüyen ellerimi
Arife gecelerini şeker torbalarını
Çamura batan ellerimi
Gözlerimdeki yaşama telaşını.
Teneffüs zillerini,
Defterimdeki yıldızı
Reklam
Piç olmak, soylu sınıftan bir adamla birtakım politik hesaplar uğruna değil, gerçek sevgi uğruna birlikte olabilmek gibi asil özellikler taşıyan bir kadının çocuğu olmak anlamına gelir.
“Yaşamayı arzu etmeyen bir hayat, sona erme yoluna girmiş demektir.” (sf.470)
Reklam