Onu bekliyorum, evet, her gün, her an bekliyorum, ama tuhaf bir bekleyiş bu. Umutlanmadan, hatta sanki hiç önemsemeden bekliyorum. Bir üzüntü hissetmiyorum artık.
"Niye cahil kalamıyoruz sanki? Niye, bunun anormal bir yaşantı olduğunu bilmeden yaşayıp ölmüyoruz?"
"Her şeyin bir amacı var. Bu durum bize bir hedef sağlıyor, bizi çalıştırıyor, kafamızı plan yapıp bir yol bulmaya itiyor."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Biz bu kitaplan ne zaman okuduk ve niçin
her satırını çizip notlar düştük kıyılarına
Dünya upuzun bir çöl sanki, bir buzul kütlesi
karşılık bulamıyorsun aklıma düşen sorulara
ve düşüşüp duruyor kırlangıçlar, üşüyorum
bir yolcu hüznüyle geçip gidiyor ömrümüz
Eskiden insanlara iyi ama mutsuz bir adam gibi görünürdü ve bu yüzden insanlar, ister istemez ondan uzak dururlardı. Şimdi ise dudaklarında hayattan keyif aldığını belli eden bir
gülümseme dolaşıyor, insan sevgisiyle parlayan gözleri sanki onlara hayatlarından onun kadar memnun olup olmadıklarını soruyordu. Ve varlığı insanların hoşuna gidiyordu
Mutluluğun sadece olumsuz olabileceğini düşünüyor ve söylüyordu ama bunu, hafif bir acı ironi vurgusu katarak söylemişti. Sanki bunu söylerken başka bir düşünceyi, olumlu mutluluğa ulaşma isteğimizin içimize, sırf bu isteğimize ulaşıp işkence çekelim diye yerleştirildiği düşüncesini dile getiriyordu.
Sanki insanlar gökyüzü yere düşüp yeryüzünü paramparça mı edecek, yoksa felaket devam edip evren kendi halinde mi kalacak bilmek için bekliyor gibiydi...