Hyunam - Dong Kitabevi
Hwang Bo-reum’un tüm dünyada ve ülkemizde büyük ilgi gören romanı Hyunam-Dong Kitabevi, son yıllarda edebiyatta yükselişe geçen "healing fiction" (iyileştirici kurgu) veya "cozy literature" (sıcacık/rahatlatıcı edebiyat) türünün en naif örneklerinden biridir. Büyük dramlar, entrikalar veya hızlı bir aksiyon yerine; modern insanın içsel yorgunluğuna, yavaşlamaya ve küçük mutluluklara odaklanır.
Kitabın derinlemesine analizi, sunduğu temalar ve karakter dinamikleri şu şekildedir:
Romanın çıkış noktası, başkarakter Youngju’nun "her şeyi doğru yapmasına" rağmen mutsuz olmasıdır. İyi bir eğitim, saygın bir kariyer ve toplum standartlarına göre düzgün bir evlilik... Youngju, modern toplumun başarı olarak dayattığı tüm kutucukları işaretlemiş ama günün sonunda ruhsal olarak tamamen tükenmiştir. Kitap, bu yönüyle "Başarı gerçekten bizi mutlu eden şey midir?" sorusunu sert ama sessiz bir şekilde sorgular.
Ruhu okşayan, içinizi rahatlatacak bir kişisel gelişim yolculuğu.
Biz Bibliyofiller için yazılmış kitap okudukça kitaplara daha çok aşık olacaksınız.
Tavsiyemdir.
Keyifle Okumalar !
Sadist yazarın sapkın dünyası
Puan vermedi·452 syf.·
2026 22. kitabı
Abime bir kitabı okuduğumu ve filmini izlediğimi söylediğimde, 'Sen nasıl bir insan oldun? Hiçbir edebi değeri olmayan, saçma sapan şeylerle vakit kaybediyorsun,' dedi. Haklıydı; gerçekten de vaktime yazık olmuş.
Kitabı daha iyi analiz edebilmek adına yazarını araştırdığımda, hayatının önemli bir kısmını akıl hastanelerinde ve hapishanelerde geçirmiş, zihinsel dünyası oldukça karanlık biri olduğunu öğrendim. Kitabın distopik kurgusuna gelecek olursak; ne yazık ki anlatılanların gerçekleşme ihtimali o kadar yüksek ki... Hani 'dizilerde, filmlerde olur böyle şeyler, gerçekle ilgisi yok' deyip geçtiğimiz o sahneler var ya; bu kitap, o dehşetin aslında ne kadar somut ve kanıtlanabilir olduğunu yüzümüze vuruyor. Bir avuç zenginin, çocukları nasıl cellatça bir zihniyetle avladığını ve pedofili bataklığında neler çevirdiklerini okumak gerçekten korkunçtu.
İtiraf etmem gerekirse, kitabın tamamını okumadım; sadece ilk 50-60 sayfası ile son 10 sayfasıyla yetindim. İyi ki de öyle yapmışım. Kitabın 70’lerin pornografik sinemasında başköşeye oturmuş olması da şaşırtıcı değil. Filmin oyuncu kadrosuna gelince, tam bir hüsran. İnsan biraz estetik kaygı güder; o roller için bebeksi yüzler, kusursuz vücutlar seçilmeliydi. Gerçi öyle olsa ne değişecekti ki? Cinsel arzuları ve dürtüleri sadizmle kirlenmiş bu canavarların elinde, hepsi yine aynı akıbete mahkûm edileceklerdi.
Benim asıl anlamadığım nokta şu: istismar edilecekler olarak seçilen bu çocukların hepsi iyi eğitimli, saygın ailelerden gelen çocuklar. Film, kitabın yanında içerik olarak oldukça hafif kalmış. Yazar zaten genel olarak bu karanlık ve rahatsız edici tonda eserler veriyor; bence uzak durulması gereken bir külliyat.
Reklam
BU KİTABI SAKİNLEŞTİRİCİ ALMADAN OKUMAYIN!!!Edebiyat
Bir insanın hayatını mahveden gerçekten kötü insanlar mıdır, yoksa o kötülüğü gelenek, terbiye, kader ve namus adı altında normalleştiren toplum mu?
Peki, çoğu zaman kadınları her anlamda ezen erkekler midir yoksa erkeklerin kurduğu düzeni sorgulamadan kabul edip bu düzeni onlardan daha çok uygulayan kadınlar mı?
Herkese selamlar sevgili kitap dostlarım!
Orhan Kemal ’in 
El Kızı kitabını bitirdim. Kitabı bitirdikten sonra oturup uzun uzun ne hissettiğimi düşündüm. Çünkü ortada garip bir durum vardı. Bir yandan kitabı sevmiştim, bir yandan da içimde eksik kalan bir şeyler vardı…
Sanırım bunun en büyük sebebi beklenti.
Bazen bir kitabı okumadan önce o kadar çok övgü duyuyoruz ki daha ilk sayfayı açmadan zihnimizde kusursuz bir eser oluşturuyoruz. El Kızı da benim için biraz böyle oldu. O kadar çok övülüyordu ki kitabı elime aldığımda beni derinden sarsacak, uzun süre etkisinden çıkamayacağım, ağlatacak bir hikâye bekliyordum. Çünkü beni tanıyanlar bilir; kadının toplumdaki yeri, uğradığı haksızlıklar, aile baskısı, görmezden gelinen acılar gibi konular beni fazlasıyla etkiler normalde. Çoğu zaman böyle kitapları okurken karakterlerle birlikte üzülür, ağlar ve günlerce etkisinden çıkamam. Ama El Kızı bende farklı bir duygu bıraktı. Üzmekten çok sinirlendirdi. Hem de öyle böyle değil…
Bunun en büyük sebebi de hiç kuşkusuz Hacer Hanım’dı…
Uzun zamandır bir roman karakterine bu kadar sinirlendiğimi hatırlamıyorum. ( Masumiyet Müzesi Kemal beni böyle çıldırtmıştı en son :)) ) Kadın her konuştuğunda tansiyonum yükseldi desem abartmış olmam. Ama sonra fark ettim ki beni asıl öfkelendiren şey Hacer Hanım’ın kendisi değildi. Çünkü Hacer Hanım sadece bir karakterdi neticede...
Asıl öfkelendiğim şey, onun gerçek hayatta bu kadar çok karşılığının olmasıydı. Belki siz de
Orhan Kemal ’in El Kızı kitabını bitirdim. Kitabı bitirdikten sonra oturup uzun uzun ne hissettiğimi düşündüm. Çünkü ortada garip bir durum vardı. Bir yandan kitabı sevmiştim, bir yandan da içimde eksik kalan bir şeyler vardı…
Sanırım bunun en büyük sebebi beklenti.
Bazen bir kitabı okumadan önce o kadar çok övgü duyuyoruz ki daha ilk sayfayı açmadan zihnimizde kusursuz bir eser oluşturuyoruz. El Kızı da benim için biraz böyle oldu. O kadar çok övülüyordu ki kitabı elime aldığımda beni derinden sarsacak, uzun süre etkisinden çıkamayacağım, ağlatacak bir hikâye bekliyordum. Çünkü beni tanıyanlar bilir; kadının toplumdaki yeri, uğradığı haksızlıklar, aile baskısı, görmezden gelinen acılar gibi konular beni fazlasıyla etkiler normalde. Çoğu zaman böyle kitapları okurken karakterlerle birlikte üzülür, ağlar ve günlerce etkisinden çıkamam. Ama El Kızı bende farklı bir duygu bıraktı. Üzmekten çok sinirlendirdi. Hem de öyle böyle değil…
Bunun en büyük sebebi de hiç kuşkusuz Hacer Hanım’dı…
Uzun zamandır bir roman karakterine bu kadar sinirlendiğimi hatırlamıyorum. ( Masumiyet Müzesi Kemal beni böyle çıldırtmıştı en son :)) ) Kadın her konuştuğunda tansiyonum yükseldi desem abartmış olmam. Ama sonra fark ettim ki beni asıl öfkelendiren şey Hacer Hanım’ın kendisi değildi. Çünkü Hacer Hanım sadece bir karakterdi neticede...
Asıl öfkelendiğim şey, onun gerçek hayatta bu kadar çok karşılığının olmasıydı. Belki siz deNocticadiaGotik
Herkese merhaba,
Yeni yazar yeni bir kitap ile karşınızdayım. Bekletiğimi karşıladım diyelim, çok yükseldiğim bir kitap olmadı ama iyidi, kötü değildi. Ama uzun bir kitap, biraz slow burn tarzı ile devam ediyor. 400 kadar kitap aktı gitii valla , sonrası biraz sıkılmaya başladım ve bittirdim.
Kitaba gelirsek; Lilia annesinin ölümünden 4 yıl sonra en eski ve en saygın okullarından biri olan Dracadia Üniversitesi’nden kabul mektubumu alır. Okula giden Lilia hem gizemli ölümleri hem kendini hemde annesinin aslında kim olduğunu öğrenmek için Zorlu bir yola girer ama bu yolda onu en büyük duvarı okulun “Ölüm Doktoru” olarak bilinen ve Gece Yarısı Laboratuvarı’nı yöneten başarılı patoloji profesörü Devryck Bramwell, herkesden nefret ediyor gibi görünse de ölümcül derecede yakışıklı bir adam yolları bir düşer…
Şimdi yazarın kalemi, oluşturduğu dünyayıda sevdim ama karakterlerde pek başarılı olamamış bence… evet kız karakter kaşar değil ama yaptığı sacma sapan şeyler yok muydu tabiki vardı. Ilk gözümden düştüğü yeri yazmazsam olmaz, kendisi mastürbasyon yaptığı bir video cekiyor ve salak olduğundan yayınlıyor fılan bu siteden para kazanıyorlar sırf kardeşini okul parası için yapıyor bunu sonradan çok pişman oluyor ama neyseki başrol adamımın anından kaldıyor viedoyu ama ızleyen binlerce kişi oldu… kızdım ama çokta kızamadım , kardeşi okuldan atılırsa babasının yanına gelecek ve o evdede sapık bır adam var ve babası pıs işler yapan biri o yüzden o paraya ihtiyacı vardı ama olsun kızdım ben hahaha… sevdiği insanları guzel koruyan bır karakter olmuş ama yazar bir şeyleri eksik yazmış yoksa karakter iyidi kötü diyemem…
Başrol adama gelirsek alfa evet ama beni etkılemedi yani, yaşadıkları aşırı kötü şeyler ama birilerini kotrolunde olması cok hoşuma gitmedi, yok ne derler, yok
çocukların sosyal bir birey olarak toplumda saygın, nazik ve uyumlu bireyler olarak yetişmesini hedefleyen temel bir kişisel gelişim ve adaptımuaşeret rehberidir.
Tarihi bilgiyle değil, bilgelikle anlatan bir ustaydı: 
İlber Ortaylı ...
Tarihi sadece anlatan değil, yaşatan bir isimdi…
İlber Ortaylı; engin bilgi birikimi, güçlü anlatımı ve olaylara farklı pencerelerden bakışıyla Türkiye’nin en saygın tarihçilerinden biridir.
Geçmişi bugüne bağlayan eserleri, okuyucuyu tarihin derinliklerinde unutulmaz bir yolculuğa çıkarır.”
Kuruluş - Cumhuriyete Giden Yol kitabında; imparatorluğun son günlerinden Cumhuriyet’in doğuşuna uzanan zorlu süreci akıcı ve çarpıcı bir dille anlatıyor.
Tarihin dönüm noktalarını anlaşılır bir şekilde ele alan eser, Cumhuriyet’in hangi fedakârlıklar ve mücadelelerle kurulduğunu etkileyici biçimde gözler önüne seriyor.
Kuruluş: Cumhuriyet’e giden yol kitabı, çok sevdiğim Tarihçi Yazar İlber Ortaylı'nın okuduğum 32. Kitabıdır.
İlber Ortaylı ...
Tarihi sadece anlatan değil, yaşatan bir isimdi…
İlber Ortaylı; engin bilgi birikimi, güçlü anlatımı ve olaylara farklı pencerelerden bakışıyla Türkiye’nin en saygın tarihçilerinden biridir.
Geçmişi bugüne bağlayan eserleri, okuyucuyu tarihin derinliklerinde unutulmaz bir yolculuğa çıkarır.”
Kuruluş - Cumhuriyete Giden Yol kitabında; imparatorluğun son günlerinden Cumhuriyet’in doğuşuna uzanan zorlu süreci akıcı ve çarpıcı bir dille anlatıyor.
Tarihin dönüm noktalarını anlaşılır bir şekilde ele alan eser, Cumhuriyet’in hangi fedakârlıklar ve mücadelelerle kurulduğunu etkileyici biçimde gözler önüne seriyor.
Kuruluş: Cumhuriyet’e giden yol kitabı, çok sevdiğim Tarihçi Yazar İlber Ortaylı'nın okuduğum 32. Kitabıdır.
Reklam
Reklam