"Ölenler 'şehit oluyor, sakatlananlar 'gazi', bu bunalımlı çocuklarımıza ne isim takacağız?" "Uçak korsanı" İhsan Akyüz'ün babası soruyor..
Nebiyy-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
“Bir kimse sabah olunca üç defa:
Eûzü billâhis semîil alîmi mineş şeytânir racîm
‘Allah’ın rahmetinden kovulmuş olan şeytanın iğvâsından, her şeyi duyan ve her şeyi bilen Allah’a sığınırım’ dese, ardından da Haşr sûresinin son üç âyetini okusa, Allah Teâlâ’nın görevlendirdiği yetmiş bin melek akşama kadar onun hayırlar kazanması ve şerlerden uzak durması için duâ ederler.
Şâyet o gün ölürse şehit olarak ölür. Kim de bu sözü akşama girince söylese, yine yetmiş bin melek sabaha kadar ona aynı şekilde duâ eder.”
Tirmizî, Fezâilü’l-Kur’an 22, nr. 2922; İbnü’s-Sünnî, Amelü’l-yevm ve’l-leyle (Berenî), s. 49, nr. 49.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tarih boyunca İslam davetçileri ya şehadeti tatmışlar ya da zindanları mesken edinmişler. Asrımızda da Seyyid Kutub ve Üstad Bediüzzaman gibi İslam önderleri zindanları mesken edinmiş, tutsak edilmeleri onları yollarından çevirmemiş, aksine İslam davasına daha fazla sarılıp zulme karşı dik durmuş, hiçbir zaman davalarından taviz vermemişlerdir. Bizler de bu İslam önderlerini kendimize örnek almalıyız. İçeride de olsak dışarıda da olsak davamızı, İslami duruşumuzu en layıkıyla temsil etmeliyiz, dünyevi menfaatlere meyletmemeliyiz...
Dört çocuğu şehit olmuş bir anneye, "Neden bu kadar mutlusun?" diye sorulduğunda şu cevabı vermiştir:
"Neden mutlu olmayayım? Evlatlarım cennette. İnşallah ben de onlara katılacağım. Dört şehit verdim. Allah katındaki şehitlerimizi sayıyoruz, bu bir şereftir."
Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu:1000Kitap
Bütün kalbiyle şehit olmayı isteyen kişiyi, yatağında ölse bile, Allah Teâlâ şehidler mertebesine ulaştırır.
Müslim, İmâre 157, nr. 1909
Dış ses (Pavese): “İnsanları öldüren kader, onları görebilmemiz ve gözlerimizi bu cesetlerle doldurabilmemiz için bizi de sorumlu kılıyor. Korku, alışılagelmiş korku, kaçış değil. İnsan gerçeği kavradığı için utanıyor– işte gerçek önümüzde. Her ceset sen, ben ya da biz olabiliriz. Arada hiç fark yok. Eğer yaşıyorsak, bunu bir başkasının kirletilmiş cesedine borçluyuz. Bu nedenle her savaş bir iç savaştır. Her şehit, yaşayan canlıya benzer ve ondan ölümünün hesabını sorar.”
