Kitap Fuarından Okumalar/22026 Okuma Raporları
Bana göre İçimdeki Ressam çocuk kitabı değil, çocuklardan çok yetişkinler okumalı bence.
Bu kitabı okurken memleketimde ne kadar çok 'Mehmet'ler olduğunu düşündüm. Benim hep bir düşüncem vardır, bu düşüncemi bu kitap da somutlanmış bir şekilde gördüm. Bana göre çocukların ve gençlerin değeri bilinmiyor, herkes bir Z Kuşağı diyor. Değerini bildiğimiz çocuklar ise cennete yolcu oluyorlar. En net olarak Eren. Keşke aramızdayken "iyi ki varsın Eren" dediğimizi duysaydı... Şehitler ölmez ama biz Eren'i görerek deseydik...
Bana bu kitap çok şey hissettirdi ve direkt olarak düşüncelerime daldım, biraz da konudan bahsedeyim:
Konumuz bir aile hikâyesi. Başkarakterimiz Mehmet. Genel olarak hikâyeyi ondan dinliyoruz. Annesini kaybetmiş; ablası, babası ve anneannesiyle yaşayan Mehmet'in ressamlık yolculuğunu okuyoruz.
Mehmet resim çizmeyi her zaman sevmiş ama onun yeteneğini ortaya çıkaran öğretmeni, Gizem Hoca oluyor. Tabii Mehmet'in resim çizmesi için öyle özel bir nedeni var ki...
Kitabın konusu tamamen yazara ait, başka bir esere benzetme niyeti olmadığı kesin yalnız... Mehmet'in temiz kalbini 
Şeker Portakalı'daki Zeze'yi anımsatıyor, Gizem Hoca ile olan ilişkisi ise 
İlk Öğretmenim kitabını...
İçimdeki Ressam
Osman Aytekin
Şeker Portakalı'daki Zeze'yi anımsatıyor, Gizem Hoca ile olan ilişkisi ise İlk Öğretmenim kitabını...
İçimdeki Ressam
Osman AytekinGazze'nin hafızası kızılkapı insan1000Kitap
#SüleymanCeran'ın editörlüğünde yazar, akademisyen, aktivistlerin kalemlerinden uç seri şeklinde hazırlanan eserin birincisi #GazzeninHafızasıKızılKapıİnsan eserini #okudumbitti.
Eserdeki yazi başlıklarına bir bakalım,
İsmail Haniyye ve Gazze'nin Çerçeveli Fotoğrafları / Adem Özköse
Şehit Yahya Sinvar'a / Tülay Gökçimen
Dağ Gibi Adamların, Gölgesi Düşmana Yeten Komutan: Muhammed Deyf / Musa Üzer
[Doğumundan Şehadetine Şeyh Salih el-Aruri / Mahmoud Mardawi
Ebu Ubeyde : Peygamberin Ashabından İlham Alan Bir Yiğit / Abdulkadir Şen
Halid Meşa / l Gönül Ayyıldız
Gazze'nin Ruhu : Halid Nephan / Süleyman Ceran
Rıfat el-Arir'e Açık Mektup / Peren Birsaygılı Mut
Beni Gelip Alacak mısınız ? Çok Korkuyorum / Mustafa Özel
Pelerinli Mücahid / Nesibe Hale Tezcan
Dr. Adnan el-Burş / Orhan Alimoğlu
Bir Cerrahın Tanıklığı ve Mücadelesi / Kadriye Sınmaz
Yaşatma Ülküsü, Yok Etme Patolojisini Er Geç İyi'leştirecek / Mustafa Kayapınar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ateşten Gömlek
O kadar güzel bir kitap ki ama dili gerçekten çok zorladı. Keşke Günümüz Türkçesiyle okusam dediğim çok an oldu. Allah’ını seven defansa koşsun o derece zorladı Müthiş bir kurgusu var. Yazar resmen yaşananların kötü bir kabus olmasını istiyor… Peyami ana kahraman kafasında bir kurşun bacakları kesildi yazar istese kahramanın ellerini kollarını da keserdi ama bu hiç işine gelmezdi çünkü Peyami’ ye anılarını anlattırdı. Anı mı desem sanrılar mı desem o da artık okuyacak olanlara kalsın. Roman bir bayrak gibi yükseliyor bayrağa al olmaya yemin etmiş gibi . Ayşe de Ayşe öyle bir Ayşe ki baştan başa İzmir baştan başa vatanın yeşil gözlerinde ahengi yeşil gözlerinde umudu sönmeyen ateşten gömlek yeşil gözler kırmızı zamanlara kader diye yazıldı. İzmir yolunda şehitler ölüme ancak gülümser… Kitabın Sakarya Ordusu’na ithaf edilmesi de mükemmel bir detay.
Vatan yolunda ölmek
Uğruna can vermek
Bayrağa nimet
Yarınlara minnet
Düşmana ateş
Yurduma sevda
Şehit oğlu şehit
Ateşten Gömlek sensin
Ateşten gömlek benim
Ateşten gömlek sizsiniz
Bir ateş ki hiç sönmeyen
Su nedir bilmeyen
Aşk nedir bilen
Bir ateş ki
Yakup Kadri’den
Halide Edib’e direnen
Ateşten Gömlek
Milli mücadeleyi ilmek ilmek
Kandan açlıktan savaştan örmek
Unutulan Zaferİnceleme
Bugün ki incelemem de tarih sayfalarında layık olduğu yeri bulamayıp gölgede kalmış bir zaferden bahsedeceğim. Osmanlı'nın son zaferi Kutül Amare.
1. Dünya savaşıyla birlikte Çanakkalede verilen fevkalede direniş sonucu düşmanı topraklarımıza sokmayıp, savaşı kazandığımızı biliriz. Hatta küçüklükten itibaren bu zaferin kudreti ile büyüdük. Olması gerektiği gibi. Ama Kutül Amare o kadar da şöhretli anlatılmadı bize genellikle bilinmez çünkü. Şimdi size yazabildiğim kadarıyla anlatmak istiyorum.
İngilizlerin petrol sevgisi, sömürgeci tutumu Irak sınırlarına kadar vardı. 1. Dünya savaşı ile birlikte petrol bölgelerini yani Basra'yı ele geçirip Osmanlı'yı savaş dışı bırakmak ve Çanakkale'nin intikamını almak istediler. Bu amaçla bölgedeki Arapları çil çil altınlar ile taraflarına çekip Osmanlı'ya karşı durmalarını sağladılar. Kitapta Arapların bu tavrını okurken bir kez daha anladım ki yüzlerce devlet var sadakati bilmez tek Türk var yalnızca davasını görev beller.
syf 70. 'Ben altını değil özgürlüğümü düşünüyorum' cümlelerini kuran Yüzbaşı Doğan gibi kişilerin kanını taşımak en büyük mirastır. Altın görünce karakterini, davasını, topraklarını satıp tabiri caizse köpeğin ağzından akan salyalar gibi altını arzulayan neslin torunları olmamamız en büyük şükür sebebidir sanırım. (Burada Osmanlı'nın son döneminde itilaf yanlısı padişahlar ile itiraz etmeyin lütfen. Ben sadece örnek alınması gerekeni gösterip tarihimizi iyisiyle kötüsüyle bütün düşünmeye çalışıyorum.)
İngiliz'in petrol, Arapların altın seviciliğini bir kenara bırakıp savaşa döneyim. İngiliz birliklerinin komutanı General Townshend, Selmanı Pak bölgesine saldırma planlarını yapıyordu. Bu sırada bir kurmay yüzbaşı içeri girdi.__ 'Efendim.. Kuvvetlerimiz içinde pek çok Hintli Müslüman asker var.
Daha ilk sayfadan sizi içine alan kitaplar vardır ya, Şehit!’te öyle oldu benim için. Sayfalar akıp gitti ve ben çok güzel bir hikayenin tanığı oldum.
İnsanın anlam arayışı ölüm söz konusu oluncada beliriveriyor, yaşamının olduğu kadar ölümününde bir anlamı olsun istiyor insan. Aslına bakarsanız ölüm de yaşamın bir parçası. Genel olarak bu iki kelimeye birbirlerinden ayrıymış gibi baksakta yaşam, ölümü kapsayan bir şey.
İran asıllı Amerikalı yazar Kaveh Akbar’da bu kitabıyla insanın anlam arayışına ölüm üzerinden bakıyor. Ölümü sanat ile ilişkilendirerek, anlamlı olanın ve kalıcı olanın sanat olduğunu vurguluyor. Kitabı bu kadar sevmemin nedeni de bu aslında. Bu anlamı şahsi hayatımda, sanata dair yaptığım her şeyde tecrübe ediyorum ve bende, yazarla aynı yerden bakıyorum olaya. Sanatın mucizevi yönü beni tekrar ve tekrar mest ediyor!
Öte yandan, kurgu katman katman açıldıkça, baş karakter Cyrus’a ve annesine dair okuduğumuz detaylarda şunu da görüyoruz; sanatın, insanlar yaşarken onlara tutunacak bir dal olmasını görüyoruz. İnsanın anlam arayışının yegane bir parçası olduğunu görüyoruz. Neresinden bakarsak bakalım mucizevi bir şey!
Ayrıca kitabın dili de oldukça keyifli ve akıcıydı. Kitabın dili, aslında şair olan yazarın şair kimliğinden besleniyor ve ortaya sürükleyici ve bir o kadar da etkileciyi bir dil çıkıyor. Kitabın her bölümünde baş karakter Cyrus’un anlamlı ölebilmek üzerine, şehit olmak üzerine kaleme almak istediği ve adını “Şehitler Kitabı” koyduğu eserinden bazı kesitler de okuyoruz ayrıca. İnception misali “kitap içinde kitap” yani. Hatta kurgu öyle bir yere gidiyor ki, kitabın bir bölümünde, İran şiirinin, divan edebiyatının köklerinden biri olan Firdevsi ile ilgili bir hikaye de okuyoruz. Edebiyata nasıl doyduğumuzu varın siz düşünün!
Son olarak,
MUHAKKAK OKUNMASI GEREKEN İBRETLİK BİR ESER.
(E) TUĞGENERAL MUSTAFA KÖSE’NİN “KURSAK” KİTABI DEĞERLENDİRMESİ
Bordo bereli (E) Tuğgeneral Mustafa Köse generalimin bu kitabı çıktığı günden itibaren okuma listemde idi. Kendisiyle X platformu üzerinden takipleşmeye başladık ve ona iki kitabımı göndermek istediğimi yazdığımda, o da bana kendi kitabını, hayatımda gördüğüm -ancak bir hattatın kaleminden çıkabilecek kalitedeki- en güzel el yazısı ile adıma imzalanmış olarak gönderme nezaketinde bulundu sağ olsun. Kitap elime geçer geçmez hemen okumaya başladım. 471 sayfalık kitabı, 7 Mayıs günü okumaya başlayıp 10 Mayıs günü bitirdim. (“Elbette okurum abicim, ne demek! Dönüş de yaparım en kısa sürede. Sen gönder” deyip hediye aldığı bir kitabı okumayan, bir türlü bitiremeyen, 6 ayda 50. sayfaya gelemeyen, ara ara sorulduğunda; “valla okuyacam abe!” deyip 40 tane mazeret sıralayanlara gelsin…)
1988’de Kulesi Askeri Lisesi’nden, PKK terörünün ve PKK ile amansız çarpışmaların zirvede olduğu 1992 yılında da Kara Harp Okulu’ndan mezun olan sayın generali, kitabın başında kendisini tanıttığı bölümden bir alıntı ile şöyle tanıtayım:
“Yurt içinde Cudi, Gabar (Küpeli), Herekol (Yazlıca), Kaval ve Tandır dağları ile Besler Dereler’den Tunceli’nin zirvelerine, Diyarbakır ve Siirt kırsalından Hakkari’nin hudut karakollarına kadar terörle mücadelenin en çetin coğrafyalarında görev yapmış; sınır ötesinde ise Irak’ın kuzeyinde Zaho, Duhok, Erbil, Musul ve Kandil başta olmak üzere kritik operasyonlara bizzat katılmıştır. İran’daki müşterek özel keşif harekatlarında ve Suriye harekat alanında da aktif görevler üstlenmiş; Bosna ve Kıbrıs gibi bölgelerde de stratejik görevler icra etmiştir. Son olarak Şırnak/ Akçay’da konuşlu 6’ıncı Tugay Komutanı olarak görev yapmış; iki yıl boyunca Pençe-Kaplan Harekatı’nı başarıyla sevk