''Yaşam hep, birlikte yapılabileceklerin hayallerinin, yalnız kalmaların kayalarında parçalanışının sürecidir- bazı kişiler için böyledir bu, en azından; belki sen de onlardan birisin...
Yaşam, hep, birliktelik umutları - vermeyecek-
umduracak sana - sonra, onları alacak, yalnızlık kuyusuna atıp, boğacak.
- O kuyudan da nasıl çıkabilirsin - ya da,
orada yaşamayı nasıl öğrenebilirsin - -
- Allah bilir!...''
''Yaşamında iki temel değer bulacaksın :
sevgi ve dostluk. Bazen, bunlardan biri
ötekinden daha değerli gelecek sana; zaman olacak, öteki öbüründen; kimi zaman da ikisinden hangisini daha değerli sayman gerektiği belirsiz hale gelecek; ama, kimi zaman da, ikisi birden, eşit bir değersizlik düzeyine inecekler, gözünde.
Ama, bu sevgin ile şu dostluğun o hale düştüler diye, yaşamın temel değerlerinin kendilerini yadsımayacaksın : o zamanlarda, içindeki buruk acıyla, onlara olan saygını koruyacaksın - ki, bu da,
işte, üçüncü temel değerin olacak.''
'Yaşamında öteki kişilere ulaşabildiğin anlar, bir ormandaki kuş ötüşleri gibi olacak : uzaklardan gelip geçerken kısacık bir süre yapraklarda yankılanacaklar - o kadar...
Orman, bütün sessizliğiyle, yine yalnız, duracak orada.''