sanırım uygulamada yapılan son güncelleme ile 'yeni okur'luk kalkmış..
şu an sadece okur, sıkı okur kategorileri var..
kaldı ki bu iki kategori arasında birinciden ikinciye geçiş de oldukça kolay..
sıkı okur olmak için,
-yedi ve üzeri okur puanı olmalı,
-uygulamaya kayıt süresi otuz gün ve üzeri olmalı,
-üç ve üzerinde kitap incelemesi olmalı,
-on beş ve üzeri kitap alıntısı olmalı,
-okunan kitap sayısı yirmi ve üzeri olmalı..
uygulama kullanıcısının sıkı okur olması için önündeki -bence- tek geçici engel uygulamaya kayıt süresinin otuz gün olmasını beklemek..
bunun dışında diğerlerinin hepsini aynı gün içerisinde yapabilir..
bunu neden belirttim, şunun için; uygulamada -sanırım- son güncelleme sonrası uygulama özellikleri hususunda sıkı okurlara tanınan haklar, verilen özgürlükler şu şekilde,
-sayılar günlük bazda-
-içerik resmi yükleme - 150,
-okur etiketleme - 50
-mesaj isteği oluşturma - 25
-mesaj resmi gönderme - 700
-sesli mesaj gönderme - 400
-vidYolu mesaj gönderme - 150
-yorum yapma - 600
-okur takip etme - 500
-gönderi beğenme - 5.000
-gönderi tekrar paylaşma - 400
-gönderi alıntılama - 300
-profil resmi yükleme - 150
-iletiye resim ekleme - 150
-vidYo yükleme - 20
-ileti paylaşma - 250
Grekov Kafkayevski
@Grekov_Kafkayevski
·
uygulamanın 'size özel' bölümüne,
'popüler' bölümüne,
popüler bölümünün en yeniler, yükselenler, öne çıkanlar, ilgi görenler alt başlıklarına yarım saat bi' saat bakındım..
uygulama iyice 1000kitaptan 1000stagrama dönüşmüş..
neyse şiNdilik ara verip tekele gideyim..
konu özelindeki düşüncelerimi ilerSi günlerde daha detaylı yazarım.. ✍🥂
Ord. Prof. Dr. Ali Fuat Başgil - İrade Terbiyesi - Jules Payot1000Kitap
"Kendi kendime, ah bu kitap on sekiz yirmi yaşlarımdayken elime geçmeliydi diyor ve geciktiğim için üzülüyordum."
Ord. Prof. Ali Fuat Başgil
Senin gibi, evet senin gibi.
Elinden giden ne idi sanki, niçin bu kadar büyüttün?
Her şey, sekiz yılını alev alev yakan o kuruntudan mı ibaretti; yoksa hayatını o sekiz seneye mi sığdırılmış zannediyordun?
Oğlumuz: Yarın Diye Bir Şey Yoktur
Oğlumuz: Yarın Diye Bir Şey Yoktur
KerZeY35
@kerzey35
·Bahtsızlıklar, kayıplar insan ömrünün değişmez kaderidir:
Öldürücü olan bunlar değil, bir kaybın başka bir kazanç imkânı getirdiğini görememektir.
Hayat ufacık bir kayıktır;
yolcusu ona, dertlerini,
acı hatıralarını doldurmaya kalkarsa,
işte böyle senin gibi,
daha yolun ortasına varmadan...
Oğlumuz: Yarın Diye Bir Şey Yoktur
Oğlumuz: Yarın Diye Bir Şey YokturKrizi fırsata çevirmek
Dün mükemmel bir kahvaltı hazırladım kendime bir kuş sütü eksik ve tam herşey hazır olup kahvaltıma oturacakken çayı döktüm hxbxbxhf evde sekiz bin km kare bir alan çay oldu halı olmayınca dağıldı her yere ben de ayağım çaya girmesin diye sandalyeme bağdaş kurup iki domates dilimleyip çayı temizlemek yerine kahvaltıyı soğutmayıp yemeyi tercih ettim sonra hazırlanıp kütüphaneye gittim bisikletimle kütüphaneye 20 m falan kala bisikletin pedalı gevşedi kullanamaz oldum neyse dedim vardım zaten artık bir şekilde eve dönerim ki tam bisikleti bağlayacakken kilit kırıldı elimde kaldı. Hdhfhdjgj neyseeeeee dedi im gelmişiz buraya biraz kitap okuyalım içeri girdim ve bir tane boş yer yokkk. Çıktım kütüphanenin etrafındaki parka oturdum meyve suyumu içtim uzandım müzik dinledim telefonla bir iki görüşme yaptım kalkıp bisikleti tamir ettirip eve döndüm. Napiyim kriz böyle fırsata çevirilebiliyor ve yaşam anca böyle yaşanabilir hale geliyor.
Yağmur o gün sanki sadece şehre değil, insanların içine de yağıyordu.
Otobüs durağında herkes birbirinden kaçıyormuş gibi başını eğmişti. Kimse kimseye bakmıyor, herkes kendi sessizliğini taşıyordu. Soğuk, insanın tenine değil de kalbine işleyen türdendi.
Arka tarafta, kırmızı kapüşonlu bir çocuk oturuyordu.
En fazla sekiz yaşlarında.
Ayakkabılarının biri bağcıksızdı.
Elleri küçücük olmasına rağmen montunun cebine sıkıca saklanmıştı.
Sanki dünya onu üşütmüş gibi…
Kimse fark etmiyordu onu.
Ama tam o sırada, durağa yavaşça bir adam geldi.
Otuzlu yaşlarının sonunda…
Yorgun yüzlü.
Elinde eski bir kitap vardı.
Adam çocuğun yanına oturdu ama konuşmadı.
Bazı insanlar vardır…
Sessizliğiyle “Ben de kırıldım.” der.
Çocuk bir süre sonra başını kaldırıp adama baktı.
“Abi…” dedi usulca.
“Bir insan herkesi kaybedebilir mi?”
Adam önce cevap vermedi.
Sanki soru ona değil de geçmişine sorulmuştu.
“Kitap okurum :
içinde sen varsın,
şarkı dinlerim :
içinde sen.
Oturdum ekmeğimi yerim :
karşımda sen oturursun,
çalışırım :
karşımda sen.
Sen ki, her yerde «hâzırı nâzır»ımsın,
konuşamayız seninle,
duyamayız sesini birbirimizin :
sen benim sekiz yıldır dul karımsın...”
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet Ran