Gece sisli caddenin puslu ışıklarında
Benden ayrı, o gözlerin aklıma gelir?
Bu tip sıradan ve sefil şiirlerde yer alan tek bir kelimeyi bile değiştiremeyeceğimizi fark eden olmuş mudur acaba?
Kayo'nun gümüş dişleri benim için mehtaptır, aydır. Karanlıkta gülünce, dişleri de yeni doğan ay gibi parlar. Arada bir elimi uzatır yoklarım onları, sahte ay olduğunu anlar rahatlarım.
Geleceği düşünmek bana esasen anlamsız, fanteziden ibaret geliyor. Kirli işlerden elini eteğini çekmiş yakuzalar gibi, ben de çoktandır o dünyadan kopardım kendimi. Artık gelecek hayalleri kurmama hiç gerek yok. Hayal kurmak, sinemanın o lanet olası adi kağıt biletini alan seyircilerin hakkı, benim öyle bir hakkım yok.