Yazar:
Yukio Mişima
Çevirmen:
Vaner Alper
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
72
Basım Tarihi:
Haziran 2020
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9789750743078
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
“”İzlenme”nin ne demek olduğunu sıradan insanlara anlatmayı ne kadar denesemde faydasız. Çünkü “ izlenme” denen şeyin çıkış noktası, bizi sıradan insanların arasından çekip sıradışı kılmasına dayanıyor.” Yıldız olmak. Bir sürüden ayrılmak; kendini farklı hissetmek. Bana her zaman şu meseli hatırlatır. Çinli bir bilge Chuang-Tzu kendini kelebek olarak görmüş rüyasında ve uyanınca sormuş kendi kendine: 'Acaba ben rüyasında kelebek olan bir insan mıyım, yoksa şimdi rüya görüp kendini insan sanan bir kelebek mi?' Ayrım ötekiyle birlikte mümkündür. Ben’lik daima içsel bir tanımdır ve kendimiz bu tanımın dışındayızdır. Asla kendi benimiz ile karşıdan görünen hissedilen yaşanan ben örtüşmez. Bir fark yaratmamız başkası ile mümkündür ve size hayran bir grup insan varsa kendinizi diğerlerinden kolayca ayırabiliriz. Oysa içimizde biz aynıyızdır. Çelişkilerimiz, sevinçlerimiz, hüznümüz öfkemiz aynıdır. Sen farklısın çok yeteneklisin veya özelsin demelidir öteki. Ve elbette bunu derken seni de tekrar şekillendirmiş olur. Her yaptığın eylem bu şekle uymalıdır yoksa birden tüm bakışlar üzerine çevrilir ve bir arzu nesnesinden aşağı yuvarlanırsın. Ve bu etkileşim seni olmadığın bir metaya dönüştürür. Nefret edersin her anından bu durumun. Bir özne olamadan nesne haline gelmişsindir. Üstelik bir pornografik figürsündür artık. Pornografi bir tarafıyla işlenen günaha ortak olma isteğinin sonucudur. Hadi günah işleyin bende bunu izlerken kendimden geçeyim. Bu noktada ifşa edileni eleştirebileyim yargılayıp infaz edebileyim ama elbette porno oyuncusunu da meşhur edeyim. Artık tüm dünya tam anlamıyla bir röntgenci pozisyonundadır. Vahşetin savaşın pornografisi oynanırken izleriz. Füzeler düşerken, biri sevdiğini en değişik şekilde sunarken, çocuklar ilk adımlarını atarken izleriz. Artık
Puan vermedi·72 syf.··
Beğendi
·2020 159. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 25 Ağustos 2020 16:38
Yıldız, uzun öykü bir öykü.
Yukio Mişima bir yakuza filminde rol aldıktan sonra yazmış Yıldız’ı.
Hikâyenin ana karakteri ünlü, yakışıklı, genç bir yıldız olan Rikio.Kayo ise onun cinselliği de paylaştığı yardımcısı.
Aralarındaki ilişki, uzaktan görünen ile gerçek yaşanılanın ne kadar farklı olabileceğini gösteriyor sanki.
Rikio da bu görünenin, yanılsamanın arkasında yıldız olmayı, hayranlarında yarattığı yüzeysel imajı sorgulamaya başlıyor.
Yukio Mişima çok sevdiğim, her eserinden ayrı zevk aldığım bir yazar.
“...o ince düşünülmüş güzellik ve hüzün. Ahmakça davranışlarla ortaya çıkabilecek akşam kızıllığı gibi bayağı bir lirizm...Bütün bunlarla korunan, bütün bu kurallara sadık hikayelere aşığım ben.”
.
24 yaşında, zamanı- güzelliği - doğası bile bölünüp parçalara ayrılmış bir oyuncu Rikio.
Görenlerin gözlerini kamaştıran, ulaşılmaz, yalnızca istediğinde parlayan bir yıldız..
Görünen aldatıcıdır bilirsiniz.
Rikio’yu gördüğünüzü sanıyorsanız da aldanıyorsunuz.
Belki Kayo olmanız gerekiyor..
.
Yukio Mişima bu novellada yine erkek güzelliğini anlatıyor. Uçuculuğu, güzelliğin yakıcılığını da.. Damakta kalan bir öykü, sağlam bir karakter analizi..
.
Ve “o bir tanrıydı, güzelliğin cisim bulmuş haliydi, ne yaparsa yapsın suç sayılamayacak bir varlıktı ama tek bir büyük suç işlemişti: yaşlanma suçu!”
Mişima o suçu işlemedi.
45 yaşında, hala güzelken ve hala güçlüyken ölümü seçti.
Belki de suçu bu olmalı. Erken gitmek..
Yutaka Mizuno ya da Yukio MişimaEdebiyat
Yukio Mişima'dan yine kendine has bir novella: Yıldız
Bu novella genç yaşlarda bir "Yıldız" olan Rikio'nun hayatı, varoluşu, şöhreti sorgulamasını temel alır. Rikio'nun tam adı kitapta Yutaka Mizuno'dur, yani Yukio Mişima'nın biraz değiştirilmişi diyebiliriz. Zaten Mişima bu kitabı kendisinin rol aldığı 1960 yapımı bir yakuza filminden sonra yazmıştır. İlgilenenler için filmin adı Karakkaze yarô (Afraid to Die).
Kitapta genç ve kariyerin zirvesinde, başarılı, önü açık bir kişi olmasına rağmen tatmin olmak yerine derin bir varoluş problemi içinde buluruz Rikio'yu. Menajeri olan Kayo ile bütün önyargılardan ve gözlerden uzak bir ilişki yaşamaktadır. Dışardan görünenle gerçeğin arasındaki farkı bizlere anlatmak ister yazar. Kitapta bunu sık sık yineler. Rikio evinin duvarına kendi posterini asmayı alışkanlık haline getirmiştir ve kitapta bir sahnede şöyle aktarır bunu bize:
"Gece yorgun argın eve döndüğümde posterdeki bu neşeli yüzü görünce içime birazcık da olsa enerji doluyor. Çünkü bu fotoğrafı çektirirken de böyle yorgundum ve bu neşeli gülüşün aslında yalan olduğunu biliyorum."
Yazardan okuduğum ilk kitap olan "Bir Maskenin İtirafları" kitabıyla birçok ortak teması da bulunur kitabın, bunun ikisinin de son derece otobiyografik izler taşıyan kitaplar olmasından kaynaklandığını düşünüyorum. Mişima'nın düşünceleri doğduğu gün şekillenmiş ve hiç değişmeyecekmişçesine keskindir. Yaşlılık, benlik, maskeler ve gerçekler üzerine düşüncelerine burda da rastlarız. Ve tabi ki ölüm, kendini öldürme arzusu bu kitap da önemli bir yer edinir. Nitekim yazar kararlarının her daim arkasında durarak yaşlanmadan, eskimeden, kendini insanlara anlattıktan sonra intiharı en görkemli biçimde seçmiştir.
Öyle kolay değil Mişima okumak ve onun aktardıklarını düşünmeye cesaret edebilmek,
6/10
2022 162. kitabı
Hepimiz için tatsız bir gün ne yazık ki. Ben de belki biraz olsun gerçeklikten uzaklaşabilmek umuduyla uzun zamandır tanışmayı istediğim bir kalem olan Yukio Mişima’nın uzun öyküsüne başladım ve hızlıca bitirdim. Arka kapağı zaten kitabı yeterince anlatıyor. İlk kitap olarak da -otobiyografik bir tarafı olması sebebiyle, çünkü yazarın hayat öyküsü çok ilgimi çekmişti- doğru bir tercih oldu sanırım benim için.
Işıklar altında popüler bir hayatın içinde, sığ bir varoluş ile boğuşan genç bir aktörün burjuvai problemleri fikri ilginizi çekiyorsa bakabilirsiniz.
Yıldız, Mişima’dan okuduğum, otobiyografik ögeler barındıran ilk eser.
Yazar bir yakuza filminde rol aldıktan sonra eseri kaleme aldığından ve konusu itibariyle ünlü bir oyuncunun hayatından kesitler sunduğundan yazarın kendinden bir şeyler kattığını rahatlıkla söyleyebiliriz.
Deyim yerindeyse sahne ışıkları söndükten sonra ana karakter Rikio’nun aslında içindeki karamsar, her şeyi sorgulayan, melankolik ruh hali çok iyi aktarılmıştı.
Bu tarz varoluş sorgulamaları içeren o kasvetli ruh halini okumak hoşuma gidiyor benim. Çünkü dışarıda görünen yüzün aksine daha gerçekçi bir şeylerin orada olduğunu düşünüyorum:)
Kısa ve etkili kitaptı ben sevdim
Uyumak mı istiyordum yoksa ölmek miEdebiyat
Okuduğum ilk Yukio Mişima kitabı. Kalemi çok akıcı bir yazar bence. Keyif alarak okudum. Türü uzun öykü olarak geçiyor. Genç yaşta ünlü olan bir oyuncunun dünyasına davetlisiniz. Japon edebiyatına giriş olarak güzel bir tercih olabilir diye düşünüyorum. Tavsiyedir. Reading slump ta iseniz iyi gider. Velhasıl kelam çıtır çerez yolluktur :)
Yine yıldızına anlam veremediğim kitaplardan birisi. Konusuna bakarak ilginç olabileceğini düşündüğümden almıştım ancak o kadar boş geldi ki bununla mı zaman kaybettim diye düşündürdü. Mişima aslında Japon edebiyatının önde gelen isimlerinden birisi. Diğer kitaplarını daha okumadım ama muhtemelen bundan çok daha iyidir. Japonlardaki konuyu sürekli intihara bağlama olayını sevmiyorum. Aşırı depresifler ve kitapta pedofiliye meyli olan düşünceleri vardı. Net bir şekilde okunmasını tavsiye etmiyorum.
Yıldız.. okuduğum ilk Yukio Mişima kitabı. Yukio Mişima bizzat kendisinin hayatının bir dönemini anlatıyor bu kitapta. Rol aldığı bir filmden sonra yazmış kitabı. Kitabın daha uzun olanı var mı bilmiyorum ama elimdeki çok çok kısaydı, çabucak bitti.
Kitap genç bir film yıldızının kamera önünde ve arkasında yaşadıklarını, varoluşsal sancılarını direkt yıldızın dilinden anlatıyor. Yıldızla herhangi bir bağ kuramasam kendimi yerine koyamasam bile aslında anlattıkları yaşadıkları günümüz dünyasına çok yabancı değil. Sosyal medya ve dizi-film dünyasının daha da gelişmesiyle malum hayatımızda sayıca çok fazla ünlü kişiler var. O yüzden hikaye tanıdık geliyor.
Ben kitabı sevdim, özellikle sonunda yıldızın ünlü bir oyuncuyla karşılaşması ve oradaki ayna sahnesi çok hoşuma gitti. Bu sefer geç kaldım mi bilmiyorum ama kesin yine geç kalmışımdır ben. Siz de okuyun beraber geç kalalım
Puanım 3/5 (%65/100)
Genel olarak hoşuma gitti fakat diğer Mishima kitaplarına kıyasla bir tık zayıf kalıyor diyebilirim. Kitap ünlü bir oyuncu olan Rikio üzerinden gidiyor. Rikio yetenekli, yakışıklı ve zengin bir oyuncu ve dışarıdan bakıldığında her genç erkek onun yerinde, her genç kız ise onunla birlikte olmak istiyor. Fakat Rikio, birçok yıldız gibi maskesini takıyor ve ne zaman setten ayrılsa kendi varlığını sorguluyor. Kısa ve okuması kolaydı fakat Mishima'nın betimlemeleri, dili ve tonu her zamanki gibi mükemmel. Kitap Bir Maskenin İtirafları'na da birçok yönden benziyor. Ayrıca Mishima'nın birçok kitabında olduğu gibi otobiyografik özellikler de taşıyor. Benim kitapta en çok hoşuma giden kısım 4. bölümün sonunda Rikio ve Kayo arasında geçen maske ve ölüm ile ilgili olan diyalogtu.
"Yıldız dediğin, eninde sonunda dış görünüş işte. Ama bu dış görünüşün, yığınların 'gerçek bilinci'nin bir örnek kalıbı, eşsiz biçimde görünür olmuş bir örneği olduğunun aslında onlar da pekala farkındalar. Halkın bilincinin kaynağının da nihayetinde bizim inandığımız bu kandırmaca kaynakla aynı olduğunun farkındalar. Ama o kaynağın üstünü, herkesi rahatlatacak bir maskeyle kapatmak gerekiyor. Yıldız dedikleri şey, işte o maskeden başka bir şey değil!"
Kısaca, okuması rahat ve oldukça güzel bir kitaptı. Mishima'ya yeni başlayacaklar için de güzel bir kitap olabilir özellikle kısa olması nedeniyle. Fakat diğer kitaplarını düşününce çok yüksek puan veremiyorum.
Yazar Hakkında
Yukio MişimaYazar · 20 kitap
Yukio Mishima (Japonca: 三島 由紀夫, aslı adı: Kimitake Hiraoka 平岡 公威; d. 14 Ocak 1925 Yotsuya / Tōkyō - ö. 25 Kasım 1970 Ichigaya / Tōkyō), Japon romancı ve oyun yazarı. Milliyetçi örgütü Tate no Kai 盾の会 (Kalkan Cemiyeti) başkanı.
Mişima'nın çocukluğunun ilk dönemi onu yakın çevresinden uzak büyüten büyükannesi Natsu'nun gölgesi altında geçmiştir. Büyükannesi Mişima'nın diğer erkek çocuklarıyla oynamasına müsaade etmiyor, sadece kız kuzenleri ve bebekleriyle oynamasını istiyordu.
Natsu, Tokugava dönemi samuraylarıyla ilişkili bir aileden gelmekteydi ve Mişima'nın büyükbabası ile evlendikten sonra bile ailenin aristokratik geleneklerini sürdürmeye devam etmişti. Büyükbabası bir bürokrattı ve işleri sömürge döneminde açılmıştı.
Mişima ailesinin yanına ancak 12 yaşında dönebilmiş ve annesiyle yakın ilişkisi biyografisini yazan kimi yazarlar tarafından ensestliğe yakın bir ilişki olarak tasvir edilmişti. Babası askeri disiplinden keyif alan sert bir adamdı.
Mişima Japonya'nın modernleşmesi ve geleneksel değerlerini yitirmesine karşı sert bir muhalefet tavrı gösterdi ve samuray değerlerini savundu.
25 Kasım 1970'te Mişima ve beraberindeki Tatenokai üyelerinden dördü Japonya Silahlı Kuvvetlerinin Tōkyō'daki Ichigaya Kampını ziyaret etmişler, komutanı sandalyesine bağlamışlar ve İmparatorluğun haklarının yeniden tesis edilmesi için hazırladıkları manifestoyu ve taleplerini okuduktan sonra Mişima seppuku (geleneksel Japon intihar biçimi) yaparak intihar etmiş, Tatenokai üyelerinden Hiroyasu Koga ise intiharın tamamlanması için Mişima'nın başını kılıçla kesmiştir.
Mişima intiharını bir yıl öncesinden hazırlamış Tatenokai üyeleri dışında hiç kimse yazarın intihar hazırlığından haberdar olmamıştı. Mişima'nın kendisi intiharı sırasında hazır bulunacak Tatenokai üyelerinin mahkemedeki kendilerini savunmak zorunda kalacaklarını önceden bilerek onlar için geride nakit bırakmıştı.
Yazarlığı
Mişima ilk romanı Tōzoku'ya (Hırsızlar) 1946 yılında başlamış ve 1948'de yayınlamıştı. Bu eserini Kamen no Kokuhaku (Bir Maskenin İtirafları) adlı otobiyografik çalışması izlemişti. Roman büyük bir başarı kazanmış ve 24 yaşındaki Mişima'ya büyük bir ün kazandırmıştı.
Mişima velud bir yazardı. Romanları haricinde, popüler dizi romanlar, kısa hikâyeler, edebi denemeler, Kabuki tiyatro oyunları, geleneksel Noh drama tiyatrosunun modern versiyonlarıyla ilgili oyunlar kaleme almıştı.
Eserleri dünya çapında üne kavuşmuş ve İngilizce'ye çevirilmiştir. Üç kez (1963,1964,1965) Nobel Edebiyat Ödülü'ne aday gösterilmiş ancak 1968 yılında yakın arkadaşı Yasunari Kavabata ödülü kazanmıştı.
Türkçede Mişima
Bereket Denizi (豊饒の海 Hōjō no Umi) serisi
Bahar Karları (Japonca: 春の雪 Haru no Yuki)
Kaçak Atlar (Japonca: 奔馬 Honba)
Şafak Tapınağı (Japonca: 暁の寺 Akatsuki no Tera)
Meleğin Çürüyüşü (Japonca: 天人五衰 Tennin Gosui)
Dalgaların Sesi (Japonca: 潮騒 Shiosai)
Bir Maskenin İtirafları (Japonca: 仮面の告白 Kamen no Kokuhaku)
Yaz Ortasında Ölüm (Japonca: 真夏の死 Manatsu no Shi)
Denizi Yitiren Denizci (Japonca: 午後の曳航 Gogo no Eikô)
Aşka Susamış (Japonca: 愛の渇き Ai no Kawaki)
Yıldız (Japonca: スタア Sutā)
Altı Çağdaş Nô Oyunu
Altın Köşk Tapınağı (Japonca: 金閣寺 Kinkaku-ji)
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Yukio_Mishima
