Ben az öteden,onlara bakıyordum o sırada; kısa görünen uzun bir cümleye,etkisi aylar sonra hissedilecek olan hüzünlü bir sahneye ya da derinliği yüzeyine gizlenmiş kenarları günlük hayatın meşgalesiyle çebrili muhteşem bir resme bakar gibi bakıyordum.
" Kelimelerin tadını unutacak kadar uzun süre susarım ve birden bent yıkılır , içimde ne varsa , tuttuğum ne varsa boşaltırım , bitmek tükenmez bir gevezelik başlar ; daha çenemi kapamadan pişman olmuşumdur bile . "