“… Ağlamakta o kadar haklısın ki elimden bir şey gelmiyor. Sen benim elimi kolumu bağlıyorsun, ne yapacağımı bilmez hale getiriyorsun beni. Ben, kendimi seninle kaybediyorum.”
Sayfa 140
Ezilmenizin, katlinizin emrini veren, bizzat büyük ve kahraman önderleriydi. Yüce cumhuriyetleriyse, yurdunuzun harap edilip parçalanmasıyla kurulmuştu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Masumiyetin seni kurtarmayacak. Baban da öyle.“Ama ben kurtarabilirim.”
“Sen üç yargıçtan sadece birisin. Beni nasıl kurtarabilirsin?”
“Yargıcın olarak değil. Şampiyonun olarak.”
Teyzesi ne derdi:" Aman kızım, sen sen ol, erkeğe sırnaşma. Kadın ne kadar ağır olursa erkeğini kendine o kadar bağlar!"
Namuslu bir kadın kocasının boynuna sarılır mı hiç?
Zaman ve ziyan ilişkisi gerçekten Hasan Basri'nin " Ey Ademoğlu sen günler ve gecelersin." sözünde gerçek anlamını bulur.
"Bu benim suçum değil... Senin suçun da değil. Neden birilerini suçlamak zorundasın."
"Senin değil, benim değil ama birilerinin. O birilerine izin verenler kim? Sen, ben ve diğerleri. Anlamıyor musun ? Tek bir suçlu yok, birileri bunu başlatmadı. Bu başladı ve hiç kimse bunun karşısında durmadı... Birilerinin çığlık attığı yerde, birileri sadece kulaklarını tıktı. Herkes sokak hayvanlarını sevdiğini söyledi ama kimse onları evine almadı, çoğu evinin önüne bir kap su bırakmak için bile oturduğu yerden kalkmadı. Oturdukları koltuklar, uzandıkları yataklar hep daha konforluydu."
