Anne,müsaade eder misin,dizine yatayım? Haniya bir vakitler beni dizine yatırır da saçlarımı okşardın? İşte yine öyle yatayım,beni yine öyle,sanki sekiz on yaşında bir çocuk gibi okşa… Ah,bilsen,anneciğim,bugün okşanmak,sevilmek için ne kadar ihtiyacım var! Hususuyla çocuk olmaya,o mutlu zamana biraz olsun dönmeye nasıl muhtacım!.. Bugün dizinin,senin zavallı zayıf dizinin üstüne ağır gelen bu başın,bilsen,o çocuk başından ne kadar farkı var! Bu çocukla o çocuk arasında kırılmış,parçalanmış bir hayat duruyor.Ah! Ben hayatın,o vücudu harap eden mengenenin arasında nasıl da ezildim! İşte,bugün sana hasta,yaralı,tedaviye muhtaç olarak dönüyorum…