Şenül Korkusuz
@senul_kitap
Edebiyat Öğretmeni
Eğitim Fakültesi
Denizli
Denizli/Çivril, 19 Ağustos 1977
76 okur puanıEylül 2020 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Bakmak" ve "Görmek" aradındaki derin yarığın farkında olarak mı yoksa bunun büyük önem taşıdığının farkına varmadan yaşayan gafillerden misiniz?
Doğduğumuz andan itibaren iki farklı bakış açısı tayin ederiz kendimize: birincisini seçenler çevrelerinde gelişen her olay ve olguyu anlamdırmaya çalışarak "görme"yi seçenlerdir, ikincisini seçenler ise kensine verileni sorgulamadan "kaydetmeyi-ezberlemeyi" buna bağlı olarak "bakıp geçme" yi seçenlerdir.
Ben çocukluğumdan beri sorgusuz sualsiz kabullenmeyi bir türlü içime sindiremediğimden iç huzuru da kolay yakalayamayanlardanım. Gördüğüm insanların bilhassa öğrencilerimin bakışında, gülüşünde, konuşmasında ya da suskunluğunda, öfkesinde, kıskançlığında ya da sınırsız şefkatinde farklı derinde yatan anlamlar olduğunu düşünür bilinçaltındaki veya yaşanmışlıklarındaki buzdağının görünmeyen yüzünü anlamaya gayret ederim böylelikle "yarınki yüzlerini" tahmin ederim.
Javier Marias'ın "Yarınki Yüzün"ün ilk cildi olan 'Ateş ve Mızrak' kitabı bana yalnız olmadığımı hatta kitabın daha da ileriye giderek İspanyol çevirmen Jaime Deza'nın, insanların içyüzünü, maskelerin altında saklananı görmek konusunda özel yeteneğe sayesinde İngiliz Gizli Servisi’nde "insan tercümanı ya da yorumcusu" olarak çalışmaya başlamasını anlattığını okuyunca kitaptan çok çok etkilendim.
Eğer siz de benim gibiyseniz bu kitabı çok seversiniz, ama bir serüven peşinde koşmayı seven sabırsız, meraklı bir okuyucu iseniz bu kitaptan nefret edersiniz.
içe yolculuk
Nermin Yıldırım'ın "Ev" adlı romanı yoğun olduğunuz bir dönemde zihninizi dinlendirmek için, kalabalık bir yolculuk ortamında kulaklığınızı takıp ortamdan uzaklaşmak için güzel bir roman ancak kendinizi geliştirmek, zihninizi yorarak hayatınıza anlam katmak isterseniz bu kitap öyle çoook övüldüğü gibi muhteşem bir kitap değildi benim için.
Bu roman, çağımızın trend yaşam koçlarının önerebileceği derinliği ve edebi yoğunluğu pek olmayan, çıtır çerez niyetine bir nefeste tüketilebilecek bir roman bence.
Romanda ince ince işlenen bir 'anlam arayışı' var lakin nedense bence bir çok konu havada kalmış hissi uyandırdı bende. Romanın ana karakteri Seher(Çiğdem)'in hayata veda etmek için çıktığı haç yolculuğunu okurken aslında psikiyatristinin eşliğinde EMDR tekniği ile içsel yolculuğuna tanıklık ediyoruz. Ancak bu psikiyatri seansları kitapta hak ettiği yeri çok da alamamış kısa fragmanlar şeklinde yer bulmuş. Annenin kızı neden bırakıp gittiğinin açıklamaya muhtaç kalması, kendi kararlarını daha verebilecek yetkinliğe sahip olmayan bir çocuğun kendi kararıyla babasının onu yanında istemesine rağmen onun yanına gitmeyip akraba akraba dolaşması, en yakın kız arkadaşının bir dizi karakterinin çok seyredilen bir dramdan başka diziden teklif aldığı için saçma bir sebeple senaryo icabı ölerek ayrılması gibi kitapta pisi pisine hayatını kaybetmesi, romanın en önemli bir diğer kahramanı Ogo karakterinin birkaç 90'lar repliği dışında varlık gösteremeyip onca naz, niyaz kötü muameleye rağmen sorgusuz sualsiz Seher'e tabi kişiliği ile incelikli işlenen bir 'karakter' yerine bir 'tip' olmaktan öteye geçememesi, feleğin çemberinden, cayır cayır acıların ateşinden geçmiş Seher'in gecenin bir köründe bir iki saat sohbet ettiği bir adama aklını yitirip halüsinasyonlar görecek kadar aşık