Bismillâhirrahmânirrahîm.
Riyâzu’s-Sâlihîn külliyatının birinci cildini bitirdik. Ben, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın 3 ciltlik baskısından okudum. Bu baskıda ayet ve hadislerin hemen yanında Arapça metinleri de yer alıyor ancak herhangi bir izah/şerh bulunmuyor. Bu nedenle, eğer Arapça kısımları okumayı düşünmüyorsanız, eserin tek ciltlik versiyonları da tercih edilebilir. Anladığım kadarıyla, yalnızca Erkam Yayınları’nın 8 ciltlik tercümesinde kapsamlı açıklamalar ve şerhler mevcut.
Daha önce M. Yusuf Kandehlevî’nin 4 ciltlik Hayâtü’s-Sahâbe kitabını da okumuştum. Açıkçası o eserin, ele aldığı konularla ilgili daha fazla hadis ve rivayet ihtiva ettiğini düşünüyorum. Bu yüzden benim nezdimde bir adım daha önde; Riyâzu’s-Sâlihîn (henüz üçte birini bitirmiş olsam da) onun yanında biraz daha muhtasar kalıyor gibi.
Bunun yanı sıra, kitabın iç tasarımına dair bir parantez açmam gerekirse; baskı kalitesi ve estetiği gerçekten muazzam. Sayfa düzeni ve görsel kalitesiyle adeta bir dergi titizliğinde hazırlanmış. Şimdiye kadar gördüğüm en kaliteli ve estetik baskılardan biri diyebilirim.
Yine de Riyâzu’s-Sâlihîn hakkında çok fazla söz söylemeye gerek yok; asırlardır kendini kanıtlamış bir klasiktir ve "mutlaka okunması gerekenler" listesinin başında gelir. Piyasada çok farklı tercüme ve baskı seçenekleri olduğu için, almayı düşünenlere fikir vermesi açısından deneyimlerimi paylaşmak istedim.
Puan vermedi·448 syf.··
Beğendi
·2025 49. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 02 Temmuz 2025 00:00
Puşkin Evi, postmodern Rus edebiyatının öncüsü kabul ediliyor. Dikkatimi 
Burcu Booker okurken çekmişti, bu zamana kadar bekletmek benim hatam. Burcu önerileri bekletilmesin, hepimize not:)
Puşkin Evi gibi kült bir roman hakkında yazmak zor. Rus edebiyatından sayısız eser geçiyor; alıntılar, göndermeler, uyarlamalar…Kaçırdıklarım yakaladıklarımdan fazladır:)
Öncelikle kitabın adından başlayayım. Puşkin, Rus edebiyatının kurucusu kabul ediliyor, muhalefet geleneğinin de öncüsü. Burada Puşkin Evi derken, mekan olarak Puşkin Evi diye anılan Rus Edebiyat Enstitüsü değil Rus edebiyatı, kültürü kastediliyor. Tabii Puşkin’in en bilinen eseri Yevgeni Onegin’le de paralellikler var. Bitov, Puşkin’in mirasını modern biçimde yeniden yorumlayarak irdeliyor. Onegin hakkında az çok bilgi sahibi olan her okur kitapta kurmaca ile gerçekliğin çelişen doğasının sorgulandığını bilir. Toplum-birey çatışması, kimlik arayışı ile öne çıkar. Puşkin Evi’nde kurmaca - gerçeklik çatışması daha belirgin (oyuncul mu demeliyim). Andrey Bitov sık sık araya giriyor, anlatıcı müdahaleleri olduğu gibi, yazar Bitov müdahaleleri de var. Yetmiyor bir de varyantlar ekliyor. Hikaye bitiyor, yüz sayfa çeşitlemeli sonsözler yazmış:) Bitti mi, hayır bir de Şerhler var. Ekler ve Kesikler’i de unutmamalı!
Puşkin Evi’nde Leva adlı (isme dikkat) bir gencin yaşantısını okuyoruz. Bildungsroman gibi başlıyor, tabii Bitov o klasik yapıyı parçalayacak. Bu arada başlangıç da bir tuhaf; cumburlop ortadan dalıyoruz sanki. Leva’nın yaşantısı üzerinden Sovyet döneminde bireyin sıkışmışlığı, bunalımı, kimlik arayışı anlatılıyor. Leva, Rus edebiyatının ‘lüzumsuz adam’ tiplemesinin bir türevi. Tabii Sovyet rejiminin kültürel baskıları da dolaylı olarak anlatılıyor. Puşkin Evi de bu bağlamda önemli. Hem muhalif geleneğin
Burcu Booker okurken çekmişti, bu zamana kadar bekletmek benim hatam. Burcu önerileri bekletilmesin, hepimize not:)
Puşkin Evi gibi kült bir roman hakkında yazmak zor. Rus edebiyatından sayısız eser geçiyor; alıntılar, göndermeler, uyarlamalar…Kaçırdıklarım yakaladıklarımdan fazladır:)
Öncelikle kitabın adından başlayayım. Puşkin, Rus edebiyatının kurucusu kabul ediliyor, muhalefet geleneğinin de öncüsü. Burada Puşkin Evi derken, mekan olarak Puşkin Evi diye anılan Rus Edebiyat Enstitüsü değil Rus edebiyatı, kültürü kastediliyor. Tabii Puşkin’in en bilinen eseri Yevgeni Onegin’le de paralellikler var. Bitov, Puşkin’in mirasını modern biçimde yeniden yorumlayarak irdeliyor. Onegin hakkında az çok bilgi sahibi olan her okur kitapta kurmaca ile gerçekliğin çelişen doğasının sorgulandığını bilir. Toplum-birey çatışması, kimlik arayışı ile öne çıkar. Puşkin Evi’nde kurmaca - gerçeklik çatışması daha belirgin (oyuncul mu demeliyim). Andrey Bitov sık sık araya giriyor, anlatıcı müdahaleleri olduğu gibi, yazar Bitov müdahaleleri de var. Yetmiyor bir de varyantlar ekliyor. Hikaye bitiyor, yüz sayfa çeşitlemeli sonsözler yazmış:) Bitti mi, hayır bir de Şerhler var. Ekler ve Kesikler’i de unutmamalı!
Puşkin Evi’nde Leva adlı (isme dikkat) bir gencin yaşantısını okuyoruz. Bildungsroman gibi başlıyor, tabii Bitov o klasik yapıyı parçalayacak. Bu arada başlangıç da bir tuhaf; cumburlop ortadan dalıyoruz sanki. Leva’nın yaşantısı üzerinden Sovyet döneminde bireyin sıkışmışlığı, bunalımı, kimlik arayışı anlatılıyor. Leva, Rus edebiyatının ‘lüzumsuz adam’ tiplemesinin bir türevi. Tabii Sovyet rejiminin kültürel baskıları da dolaylı olarak anlatılıyor. Puşkin Evi de bu bağlamda önemli. Hem muhalif geleneğin
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hikem-i Atâiyye Şerhi hk…1000Kitap
Herkese selâmlar…
2014 yılından beri düzenli ve sistemli bir şekilde kitap okumaya çalışırım. Ve kitapları sadece metâ’, para verilen bir eşya olarak değil de bir yâr, bir dost, bir yuva, bir sırdaş, bir hâldaş olarak görürüm. Kitaplarla takriben 12 yıllık (daha önceki tarihleri hesaba katmıyorum) dostluğumuzda bazı düşünceler oluştu ki bu düşüncelerden birisi de; bazı kitapların bizi ayrıcalıklı kıldığıdır. Elbette her kitap kıymetlidir, özeldir ama ‘bazı’ büyük eserler; okuyan kişiyi kıymetlendirir, değerlendirir… Bu eserlerden biri de kesinlikle 
Hikem-i Atâiyye Şerhi oldu. Hikem-i Atâiyye’nin zaten kendisi çok kıymetli bir eserken, 
Hüsnü Geçer’in şerhi âciz kanaâtimce şerhler içinde taç şerh olmuş… Zira daha önce 
Hikem-i Ataiyye, 
Hikem-i Ataiyye Şerhi ve 
Veliler Sofrası şerhlerini okumuştum ama bu eseri epey kapsamlı ve külliyatlı bulduğum için bu cümleyi kurabiliyorum. Ayrıca merhum Hüsnü Geçer Efendi de ilmi ile âlim ve aynı zamanda bir şeyhin de vârisi, diye biliyorum. Bu da yazdıklarının manevi ve ledünnî bereketini ön plana çıkarır diye düşünüyorum.
Ataullah İskenderi ’nin zahirde bir cümlelik hikmetlerini şerh ettiği eserde Kur’an-sünnete ittiba, şeriata ittiba, marifetullah, muhabbetullah, kurb-i ilahî, hakiki tevekkül, tefekkür, tasavvufun özü, mürşide ihtiyaç, Allah’tan istemenin mâhiyeti vs aklınıza gelebilecek her türlü mevzuû doyurucu cümlelerle şerh etmiş merhûm… Hayretler içinde okuyacağınız misaller, duyulmamış menkıbeler, maddi aklı zorlayacak sonuçları tasnif edip titiz bir çalışmayla talibine sunmuş…
Benim için bir diğer önemi de şu ki: Kitap nereden baksan 1.5-2 yıldır bende ve hep masamda, gözümün önünde duruyordu ama maddi-manevi her türlü ağır olmasından mütevellit bir türlü cesaret edemiyordum. Zaten bu sene bile 3 Ağustosta başlamışım, 75 sayfa okuyup bırakmışım, sonra bir daha ekim ayında
Hikem-i Atâiyye Şerhi oldu. Hikem-i Atâiyye’nin zaten kendisi çok kıymetli bir eserken, Hüsnü Geçer’in şerhi âciz kanaâtimce şerhler içinde taç şerh olmuş… Zira daha önce Hikem-i Ataiyye, Hikem-i Ataiyye Şerhi ve Veliler Sofrası şerhlerini okumuştum ama bu eseri epey kapsamlı ve külliyatlı bulduğum için bu cümleyi kurabiliyorum. Ayrıca merhum Hüsnü Geçer Efendi de ilmi ile âlim ve aynı zamanda bir şeyhin de vârisi, diye biliyorum. Bu da yazdıklarının manevi ve ledünnî bereketini ön plana çıkarır diye düşünüyorum.
Ataullah İskenderi ’nin zahirde bir cümlelik hikmetlerini şerh ettiği eserde Kur’an-sünnete ittiba, şeriata ittiba, marifetullah, muhabbetullah, kurb-i ilahî, hakiki tevekkül, tefekkür, tasavvufun özü, mürşide ihtiyaç, Allah’tan istemenin mâhiyeti vs aklınıza gelebilecek her türlü mevzuû doyurucu cümlelerle şerh etmiş merhûm… Hayretler içinde okuyacağınız misaller, duyulmamış menkıbeler, maddi aklı zorlayacak sonuçları tasnif edip titiz bir çalışmayla talibine sunmuş…
Benim için bir diğer önemi de şu ki: Kitap nereden baksan 1.5-2 yıldır bende ve hep masamda, gözümün önünde duruyordu ama maddi-manevi her türlü ağır olmasından mütevellit bir türlü cesaret edemiyordum. Zaten bu sene bile 3 Ağustosta başlamışım, 75 sayfa okuyup bırakmışım, sonra bir daha ekim ayında
Yazarın 2013 yılında Saf ismi ile yayınlanmış olan kitabının üzerinde yıllar sonra yeniden çalışması, şerhler düşerek yeniden kaleme alması ile bu yıl @ithakiyayinlari ne basılmış kitabımız.
Yola gölgesi düşen, falına bakan çingene kadının ölüm çizgisini göremediği, yaşamı uzun bir hayatla lanetlenmiş saf adamın, Subala'nın hikayesiyle karşılaşıyoruz kitapta. Onu yetiştiren Mahimah 'ın sırrını başkasıyla paylaşmaması, gerekirse suya anlatması telkini ilet tembihlenmiş olması ve okumayı yazmayı öğrendikten sonra mürekkebin de su olduğunu keşfetmesi üzerine yaşadıklarını defterlere kaydetmesiyle oluşan hikayelerle tanıyoruz onu. Kaç hayat, kaç hikaye yer alıyor bu sayfalarda.
Subala bir amaç uğruna, insanlardan tecrit edilmiş bir şekilde kendisinin bir makine, bir oyuncak olduğunu düşünerek yetiştirilmiş. Kutlu sırra, sıfıra ulaşmak ve kutlu oyuncağı alıp geri dönmek üzere yola revan oluyor. Saflıktan, bilgeliğe şaşırtıcı bir yaşam öyküsü onun ki. Şimdi sizlere kitapla ilgili ne söylesem az kalır, eksik kalır. Kitap bitti, son sayfasını okudum ve kapağını kapattım. Mutlu sonla mı bitti bilemiyorum. Kitap bitti ama Subala' nın hikayesi bitmedi. Yazar o kadar çok insan, olay sığdırmış ki romanına. Okurken binlerce soru işareti açtı zihnimde. Çok düşündüm çok yoruldum okurken. Daha önce 13 kitabını okumuştum ve her kitabı beni çok etkilemişti ama bu kitabında daha bir farklılık vardı. Masaldan gerçeğe gerçekten masala...
En iyisi siz benim söylediklerime bakmayın kitabı kendiniz okuyun.
Bu arada kitapta o kadar çok altı çizilecek alıntı yapılacak yerle karşılaştım ki. 1000kitap'a alıntı yapmaktan yoruldum. İşte bu güzellikleri de sizlerin de okumasını istiyorum.
#books #kasım #reklamdeğiltavsiye
El-Câmiu's-Sağîr: İmam Süyûtî'nin Hadis Külliyatı Üzerine Bir İnceleme
Giriş
El-Câmiu's-Sağîr (الجامع الصغير), tam adıyla El-Câmiu's-Sağîr min Ahâdîsi'l-Beşîri'n-Neżîr, İslam âlimi Celâleddîn es-Süyûtî'nin (ö. 911/1505) en önemli hadis derlemelerinden biridir. Bu eser, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) sözlerine dair kısa ve öz rivayetleri toplayan, alfabetik olarak düzenlenmiş bir hadis külliyatıdır. Süyûtî, bu kitabı büyük hadis projesi Cem'u'l-Cevâmi' (el-Câmiu's-Kebîr'in bir özeti olarak) tamamlayamadığı için kaleme almıştır. Eser, 10.031 hadis rivayeti içermekte olup, sahih, hasen ve zayıf hadisleri bir arada barındırır. Bu inceleme, eserin tarihi bağlamını, yapısını, metodolojisini, etkilerini ve eleştirilerini ele alacak; hadis ilmi açısından akademik bir bakış sunacaktır.
Yazar: Celâleddîn es-Süyûtî
Süyûtî, 849/1445'te Kahire'de doğmuş, Şâfiî mezhebine mensup bir alimdir. Hadis, tefsir, fıkıh, nahiv gibi pek çok alanda 600'e yakın eser vermiştir. Tefsîru'l-Celâleyn gibi meşhur tefsirinin yanı sıra hadis alanında Tedrîbü'r-Râvî ve el-Leâlîü'l-Masnûa fi'l-Ehâdîsi'l-Mevzûa gibi eserleriyle tanınır. Süyûtî, güçlü hafızası ve geniş kaynak taramasıyla bilinir; 17 yaşında ilk eserini vermiş, 40'lı yaşlarında inzivaya çekilerek üretkenliğini artırmıştır. Hadis ilminde "müçtehid ve müceddid" olarak anılır, ancak bazı çağdaşları tarafından aşırı iddialı bulunduğu için eleştirilmiştir. Bu eser, onun hadis derleme konusundaki ustalığını yansıtır.
Eserin Yapısı ve İçeriği
El-Câmiu's-Sağîr, hadisleri alfabetik sıraya göre düzenler; her hadis, ilk kelimesine göre gruplanır. Bu metod, eseri pratik bir referans kaynağı yapar. Hadisler, ravileri ve kaynakları belirtilmeden sadece metin olarak verilir; kaynaklar için semboller (örneğin, Bûhârî için "ا", Müslim için "م")
Kitap Tanıtımı | Kırk İnci
İmam Nevevî’nin meşhur Kırk Hadis eseri, İslam ilim geleneğinde asırlardır büyük bir değer taşımaktadır. Bu hadisler, dinin temel prensiplerini, ahlaki ilkelerini ve Müslüman’ın hayatına yön verecek en önemli ölçüleri özlü bir şekilde bizlere ulaştırır.
Kırk İnci kitabı ise bu kıymetli hadisleri, Arapça metinleriyle birlikte Türkçe tercümesi ve açıklamalarıyla ele alıyor. Her bir hadis, sadece okunup geçilecek bir bilgi değil; hayatımıza yön veren, kalplerimizi güzelleştiren, davranışlarımıza rehberlik eden birer inci hükmünde…
Kitapta yer alan şerhler sayesinde hadislerin derin manasını daha iyi kavrayabilir, Peygamber Efendimiz’in (sav) sözlerindeki hikmeti günlük hayatımıza taşımak için yol bulabiliriz.
Bu eser, hem dini ilimlere ilgi duyanlar için hem de hadisleri daha yakından tanımak isteyen herkes için anlaşılır ve faydalı bir kaynak.
“Her hadis, kalbe düşen bir inci gibidir.”
