“Bir an bile tereddüt etmedim dünyanın benimle sona ereceğinden, savaşıydı, pandemisiydi, parasızlığıydı hepsi bir yana, asıl meselemiz küf, kitlesel silahımız çürümek”
Bu Çağın İnsanı, Syf.37
“Vaktinde yükselmemiş her sesin sonu bir felaket…dünyanın en cesur insanı en korkağa dönüşürken, dünyanın en büyük sevgisi vasatlaşırken ve en zoru da bunu kabullenirken…”
Bu Çağın Sevdası, Syf.33
“…bomboş sokakta ‘günaydın’ demeyen insanların arasından geçiyorsun…sadece kendinden olan insanların adacıklarında mahsur kalıyorsun…” Bu Çağın Korkusu, Syf.25