İlimle aptallaşıp da küçük dağları biz yarattık gibi insanlığa kafa tutan bu fodullardan hiç hoşlanmam.
Ben isterdim ki... O benim ruhumun gıdası, kalbimin arkadaşı olsun. Bütün varlığımı bir sevda şiiriyle okşasın. Halbuki hayal kırıklığıyla dolu bir yokluk içinde ezildiğimi görüyordum.
Bir insanı ahlâken eğitmeden sadece zihnen eğitmek, topluma bir bela kazandırmak demektir.
Daha şimdiden çenesini avcuna dayayıp bir gökyüzü seyredişi var ki, kuşlar geçerken bir gülümseyişi var ki... Yirmi üçündeyken bir gün dünyaya ve bahara bakarak, geniş bir gerinişlikle, kollarını açıp: "Deli gibi âşığım, ama aşkımı itiraf edecek adam bulamıyorum." diyecek arkadaşına.
