Bir Şair Bir Kitap
Alper Gencer – Ah!
sen şimdi sabrımın taşını yuvarlarsın
**
kırışır seni beklemekle geçen zaman
belki hiç
gelmezsin!
**
yuvası zindan olan bir mahpus haykırışı:
bir renksiz kanatlı kelebek olmak!
neyin temrinisin ey hayat?
kösnüdüğüm yağmurlar hangi otlara karşı?
**
kıyam et! bağrımdan alıp da yürü
sesimin şeriki olmuş bu çocuk
bir çocuk bezmi elestten beri
yürürlüğe konulmuş temsili bir pak.
**
al işte bedenimden söküp de çıkar
bulamadım nerede saklıdır o dert?
**
güneş gözlerine bandı mı ışığı
vakit aydınlıktır renginle o sıra
ve afyonlu gülüşündür hayalimdeki...
**
tozu dumana katmanın becerisinde:
“yine hangi rüzgârın emrine amadesin?”
**
bu gelincik bu rüzgâra fazla dayanmaz
dertler giderek silahlanıyor
DERGAH
Bir Şair Bir Kitap
Alper Gencer - Şarkısızın Şarkısı
susamıyorum sevgilim
çünkü havada sesimi doğuran bir esir var
bütün çilingirleri sofralara çekerek
kapıda kalanlarla konuşmak istiyorum
kapısında kaldıkları sahiden evleri mi?
bir kilidi açmak kolay değil o kadar
hırsızın belki de yoktur kabahati!
**
selam ile insan insana iliklenir
başında ortasında ve sonunda yine selam
çünkü aranızda selamı yayın demiş efendim
**
bu sonucu beğenmedim sebebi neyse kov!
kes iplerini gel beraber vuralım kuklacıları
vuralım ve bir tren yırtsın dünyanın perdelerini
devrilsin ışık ve gerçek rengini giyinsin gül
**
ben trenin içindeyim git kendine bir istasyon bak
bırak onlar kendi koydukları kurallara inansınlar
**
çektirdiğin fotoğraf neden hiç konuşmuyor
**
bütün randevulara düzenli olarak geç kalmakta haklıydım
gök bana göre değildi yeri zaten hiç sorma
gök de kendine göreydi yerde zaten hiç durma
çıktım bir kapısını bulup yaşadıklarımdan
vardım ki seni sevdim
seni sevdim evler arasından bir evdin
DERGAH
Reklam
"Benim seni sevdiğim gibi sen de beni sevdiğini haykır. Herkes bilsin. Herkes duysun. Ljubov moja, dediğinde Barut Ulu Boratav'dan bahsettiğini bilsinler."
"Ulu," dedim. "Beni seviyor musun?"
"Sevmek ne kelime?" dedi. "Hangi şair, hangi yazar sana olan hislerimi kelimelere dökebilir ki?"
"Ben bunca yıl bir yere koyamadım. Bir kelimeye sığdıramadım. Sevdaysa bu, ben ondan ağır bir vurgun yedim."
"Yaralı bir askerken, gitmeden önce demiştin ki..."
"Bir sabah uyandığımızda sana evlenme teklifi edeceğim, Makedonsko Devojče."
Bunun anlamını ikimiz için de çok büyüktü.
Sayfa 341
Bir Şair Bir Kitap
Haydar Ergülen – Sen Güneş Kokuyorsun Daha
Babaannem derdi ki: İnsan kısadır oğlum
ve bilmezden gelir kısalığını, bilseydi
yarışmazdı yollarla, göğe evler yükseltmezdi,
Nazlı babaannem sözü de uzatmazdı ısrarı da
az söyler, usul söyler, pir söylerdi bir de
adamın kötüsünü piyade, sözün fazlasını şiir
yaparlar derdi
**
küçücük bir büyükanneydi, onu yitirince anladım
kısacıkmış her şey, insan kısaymış ağaçtan, ikindiden,
elmadan, güneşten, kardan, yağmurdan,
gölgemiz bile bizden uzunmuş, ya çocukluk,
o da rüyasından kısaymış meğer, sanki altı kardeş
nöbetleşe rüya görsek hepimizden bir çocukluk belki
çıkarmış, “bu dünya bir pencere" türküsünü söylerdi de
anlamazdık,
**
bu dünyaya alıştık, şimdi zor geliyor
dünyadan gitmek, bazen rüyama geliyor, kısacık
kalıyor, bir gülümseme kadar, “çok uzatma" diyor
“şiiri, kimse anlamaz ve ömrün de uzamaz bundan,”
**
insan yanlışlarıyla büyür, aşkı uzun boylu sanırdım
anladım ama, ne zaman, harflerinden de kısaymış aşk,
bazen yazıncaya kadar geçiyor, bazen zaman alıyor
aşkı içimizdeki ormandan kurtarmak, aşk kısa, şiir uzun,
sözgelimi bir ağaç kaybolsa da orman yine orman,
ya bir harfi kaybolsa, zaten kaç harf ki insan?
Kırmızı Kedi
"Şimdi şu Urgan soyadını bana kimin önerdiğini söyleyince, küçük bir şok geçireceksiniz: Necip Fazıl Kısakürek! Evet, iyi bir şair ve yetenekli bir oyun yazarı bildiğiniz, henüz dinciliğe soyunmamış olan, bizim arkadaş grubundan Necip Fazıl Kısakürek! "Çalışkan", "Erdemli", "Ulugönüllü" gibi manevi anlamlar taşıyan bir soyadı değil, içinde çok sevdiğim U harfi bulunan bir nesne adı istiyordum. Necip Fazıl, "Urgan'ı seç" dedi."Urgan da ne demek?" diye sorduğumda, Anadolu'da ip anlamına geldiğini açıkladı ve kahkahalar atarak, "solculuğundan ötürü günün birinde nasıl olsa asılacağın için, bu soyadı sana ayrıca uygun" diye ekledi."
Bronz Atlı
Tatyana.... "Puşkin'i severim," dedi yavaşça.
"Ben de öyle düşündüm. Bütün Ruslar onu sever."
"Şair Maikov'un Puşkin hakkında ne yazdığını biliyor musun?"
"Hayır," dedi Aleksandr.
Bakışları karşısında bir an afallayan Tatyana o satırları hatırlamaya çalıştı. "Dedi ki...dur hatırlayacağım...İzlenimlerini bu dünyada edinmiş gibi görünmüyor...sanki ölümün etrafında dolaşıyor gibi....Dünyadaki bütün şeyler-duygular, acı, tutku-cennetteki güzelliklere dönüşmüş gibi."
"Dünyadaki bütün şeyler-duygular, acı, tutku-cennetteki güzelliklere dönüşmüş gibi," diye tekrar etti Aleksandr.
Tatyana kıpkırmızı oldu ve başını öne eğdi. Tramvay nerede kalmıştı? "Sen hiç Puşkin'in kitabını okudun mu?" diye sordu ince bir ses tonuyla.
"Evet," dedi Aleksandr ve elinde tuttuğu paket kâğıdını fırlattı. "Bronz Atlı benim en sevdiğim şiirdir."
"Benim de!" diye haykırdı Tatyana. "Bazen anılarımız, içindeki korkuları taptaze korur. Sevgili okuyucular size anlatacağım bu hikâyenin çok kederli olduğunu baştan söylemeliyim."
"Tatya, Puşkin'in sözlerini gerçek bir Rus gibi tekrarladın."
"Ben zaten gerçek bir Rusum."
Reklam
Reklam