"Hükümet galeyana gelip orduyu seferber etmemelidir, askerî liderler öfkeye kapılıp savaşa yol açmamalıdırlar. Kızgınlık sevince, öfke neşeye dönüşebilir, fakat yıkılmış bir ulus var edilemez ve ölüler yaşama döndürülemez."
... güzellik, akla; rezalet, erdeme; vücudun zaptedilemez istekleri, ruhun tek başına kurduğu hâkimiyete üstün gelir, Hazreti Eyüp'ün önemli bir sözünde de belirttiği gibi, erdemlilerin utançtan yerin dibine geçtiği, adil insanların alay konusu olduğu bu dünyada kötülük her zaman galip gelir.
Kuvvetli, kararlı bir babamız olsun, bize neyi yapıp neyi yapamayacağımız söylesin isteriz. Niye? Neyi yapıp yapamayacağımıza, neyin ahlaklı ve doğru, neyin ise günah ve yanlış olduğuna karar vermek zor olduğu için mi? Yoksa suçlu ve günahkar olmadığınızı işitmeye her zaman ihtiyaç duyduğumuz için mi? Bir baba ihtiyacı her zaman mı vardır yoksa kafamız karıştığı, dünyamız dağıldığı, ruhumuz daraldığı vakit mi isteriz babayı?