Kendi içinde iyi hissetmek, içi sevgiyle dolu bir kuyuya sahip olmaya benzer: Başkalarına verecek çok şeyimiz olur. İçimizde kendimize karşı nefret ve güvensizlik varsa, başkalarına da sadece bunları verebiliriz.
“ İş, aşkın göze görünen halidir. Eğer aşkla değil nefretle çalışıyorsanız, işinizi bırakıp tapınağın merdivenlerine oturup aşkla çalışanlardan sadaka almanız sizin için daha faydalı olacaktır.”
kitaplar konuşmaz, ancak ben geçen uzun bir ömrün tecrübelerinden sonra şunu anladım ki kitaplar, hepsi olmasa bile,
ustalıkla, azimle, insani çaba ve sevgiyle yazılmış bir kitap, insanın ahvalini anlar, usul usul insana öyle bir yak-laşır ki, ister istemez yarattığı o sessizlik içinde kendisiyle konuşturur, onunla güçlü bir dostluk kurdurur ve tatlı bir sohbetin, tadına doyulmaz bir muhabbetin içine sürükler.