Eee sen varsın ya, Jarlanın Kızılı...
As etrafındaki her kesin nefretini haketmiyordu. Sevgiyi, sevilmeyi hakediyordu. Birileri onu sevmeliydi.
Ne olur, diye geçirdim içimden uykuya dalmadan önce. Ne olur birileri onu sevsin.
Kaçtığım hiçbir şey beni korumamış , sadece geciktirmişti. Duygularımı saklamak , yaralanmayı ertelemekten başka işe yaramamıştı. Biri beni sevsin diye kendimi küçültürken en çok kendimi kaybetmişim.
Biri gitmesin diye sessizleşirken aslında kendi sesimi duymayacak kadar kısmışım. Biri beni üzecek diye korkarken kendi korkumun gölgesinde en çok ben başımı eğmişim. Kendime şöyle dedim: ben artık gitmeyen bir hikaye istiyorum. Gitmesine hazırlıklı olduğum bir ilişki değil, kalacağına inanmaya cesaret ettiğim bir bağ.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem:
“İmanın tadını almak is teyen kişi, birini sevecekse sadece Allah azze ve celle için sevsin."
Erkek, sevdiği kadın tarafından fark edildikten sonra ölse bile ah etmez ama kadın da onu sevsin istiyorsa, ölmekten fazlasını yapması gerektiğini bilir.
Duvarlari katı sabır taşından
Kar altındadır varoşlar,
Hasretim nazlıdır Ankara.
Dumanlı havayı kurt sevsin
Asfalttan yürüsün Aralık,
Sevmem, netameli aydır.
Bir başka ama bilemem
Bir kaçıncı bahara kalmıştır vuslat
Kalbim, bu zulümlü sevda,
Kar altındadır.
Bir gün hayatına öyle biri girsin ki...
Sana "Tüm çektiklerime değdi" dedirtsin mutluluğun kadar acılarını da sevsin
