Fatma Şeyda Damar
@seydadmr
KırlangıçlatEdebiyat
Yalnız her ikisinin de içinde gizliden gizliye büyüyen bir korku vardı:Bir gün gelip ayrılmak korkusu.
Hiçbirisi bu korkusunu ötekine söylemeye cesaret edemiyordu. Kimbilir, belki öbürünün yanlış anlayacağından çekiniyordu. (Çünkü içten duyulan şeyler hep yanlış anlaşılır.)
-'' İnsanın huzuru dışarıda değil, içindedir. ''
-Nasıl yani?
'' Sıradan bir insan iyiyi, kötüyü dışardan bekler. Düşünen bir insan ise kendinde bulur. ''
Benim hatam bu oldu. Hayal etmeye çok küçükken başladım. Artık hayal edecek pek bir şey bulamıyorum.
