"Sadece... Seni özleyecegim."
Yüreğim bir ritmi daha kaçırdı.
"Jackson Paul Emery insanları özler mi?" diyerek şaka yaptım. Göğsüme hücüm eden hisleri kontrol etmeye çalışıyorumdum.
“Hayır, insanları değil. sadece seni."
Sana hayranim. Sana hayranim. Sana hayranim.
Başka kelime etmedik ama uzun bir süre yanımdan ayrılmadı.
Grace bilmiyordu ama o anda, kaldığı için çok mutluydum. Birinin benimle birlikte kalmasına çaresizce ihtiyacım
vardi..
"Sanki benim peri
masalımda yaşıyorlar. Benim mutlu sonumu alıyorlar."
“O sen degil. Asla sen olamayacak ve senin mutlu sonunu çalamayacaklar. Sonuçta o mutlu son senin. Senin düşündüğün şekilde gelmedi diye yolda olmadığı anlamına
gelmiyor."