Arzuhal
@shnr_arzuhal
Tarih Öğretmeni
Ankara
25 Aralık 1988
117 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İyi geceler...Alıntı
Hiçbirimiz suçlu ya da kurban değiliz, tercihler yapıyoruz ve sonuçlarına katlanıyoruz.
Arzuhal
Gitmek , insanın iradesi değil, yazgısıdır. İnsan istediğinde değil ancak zamanı geldiğinde gidebilir. Kitaptan en sevdiğim alıntı.
İyi geceler
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Şaheser” mi yoksa “şişirme” bir kitap mı?
“Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.”
Bitti...
İki saatte bitebilecek bir kitaptı ama günlerdir onunla yaşadığımı fark ettim.
Bitirdiğimde bir fikir sahibi olurum diyordum, şimdi bir yük kaldı sırtımda. Tamamlanırım dedikçe eksik kaldım. Bitiririm dedikçe yittim. Oysa daha başından belliydi sonunda ne olduğu, “Hemen söyleyeyim, bu kitabın sonunda başkahraman ölüyor. Hatta sonunda bile değil, daha ortasında…” Ve şu gerçek tokat gibi çarptı suratıma: “Bazı hikâyeler doğumla değil ölümle başlar.”
Ne zaman ölür insan?
Bedenin toprak altına girmesi bir ölüm için yeterli midir?
“Babam bir bahçe.” Güçlü bir metafor değil mi? Belleğimiz de bir bahçe aslında. Unutmaya çalıştıkça filizlenen, kurutmaya çalıştıkça yeşeren. Sahi, unutabildik mi yitirdiklerimizi? Hele ki bu yitip giden bir “babaysa”. Hâsılı kelam, baba eşsiz bir gölgedir, der 
M. Kemal Sayar, hesap sorar 
Nermin Yıldırım, “Baba, beni neden sevmedin?” Ve hüzün doludur 
Şükrü Erbaş’ın tanımı, “Anne gam yükü, baba bir boşluk fotoğrafıydı.” Yitip gitmeden anlayamıyoruz kimi zaman sevdiklerimizin değerini, yitip gitseler bile sevdiklerimiz her zaman sevmiyor bizi. Zordu okumak, bir ölümü anlatıyor sanmıştım, ölümle ölünmediğini her sayfada anladım. “Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?”
“En azından guguk kuşunun ötüşünü duyacak mıyım?”
Öleceğinizi öğrenseniz, bu dünyaya dair neyi göremeyecek oluşunuz üzerdi en çok sizi? 
Dokunmadan kitabında okumuştum, “Ölecektim. Öyle yaşlanıp elden ayaktan kesilince değil üstelik, bugün yarın. Belki yeni bir mevsim göremeden, tek bir yeşil erik daha yiyemeden, kıymetli defterimin sonuna gelemeden...” Ölene mi zor ölüm yoksa arkasında bakakalana mı? Sizin hiç babanız öldü mü diye sorar 
Cemal Süreya, “Benim bir kere öldü, kör oldum,” diye devam eder.
M. Kemal Sayar, hesap sorar Nermin Yıldırım, “Baba, beni neden sevmedin?” Ve hüzün doludur Şükrü Erbaş’ın tanımı, “Anne gam yükü, baba bir boşluk fotoğrafıydı.” Yitip gitmeden anlayamıyoruz kimi zaman sevdiklerimizin değerini, yitip gitseler bile sevdiklerimiz her zaman sevmiyor bizi. Zordu okumak, bir ölümü anlatıyor sanmıştım, ölümle ölünmediğini her sayfada anladım. “Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?”
“En azından guguk kuşunun ötüşünü duyacak mıyım?”
Öleceğinizi öğrenseniz, bu dünyaya dair neyi göremeyecek oluşunuz üzerdi en çok sizi? Dokunmadan kitabında okumuştum, “Ölecektim. Öyle yaşlanıp elden ayaktan kesilince değil üstelik, bugün yarın. Belki yeni bir mevsim göremeden, tek bir yeşil erik daha yiyemeden, kıymetli defterimin sonuna gelemeden...” Ölene mi zor ölüm yoksa arkasında bakakalana mı? Sizin hiç babanız öldü mü diye sorar Cemal Süreya, “Benim bir kere öldü, kör oldum,” diye devam eder.Arzuhal
Popüler olmasıyla okusam da beni içine bir türlü çekemedi. 21 yıldır bu acıyı yaşayan biri olarak çok basit geldi. Sevene de saygım sonsuz . Allah kimseyi bununla sınamasam desemde hayatın kanunu olarak bir gun yaşayacağız. İnsan, kaybettikleriyle yeniden doğar.
𝕂𝕚𝕥𝕒𝕡 𝕐𝕠𝕣𝕦𝕞𝕦
Öncelikle bu kitabı öyle bir çırpıda okuyup bitirmeyin, anlayarak sindirerek okuyun. Kesinlikle tekrar okunmayı hak eden bir başucu kitabı oldu benim için.
Kitap bir reçete niteliğinde öyle güzel ilerliyor ki; bölümler halinde kalbi iyileştirmenin tüm detaylarını ayetlerle destekleyerek açıklıyor.
- Acıyı teşhis
- İyileşme yolundaki engelleri kaldırma
- Yarayı iyileştirmek
- Kalbi korumak
- Acıyı tekrar tanımlamak.
Bu başlıklar altında; aslında çoğu bildiğimiz fakat unuttuğumuz şeyleri güzel bir lisanla,farklı bir bakış açısıyla sıkmadan hatırlatmak büyük bir başarı.Bence kitabı da güzel yapan da bu yanı. Severek okudum, kesinlikle tavsiyemdir.
Arzuhal
Kitabı sizden görerek aldım. Şöyle bir inceleme firsatım oldu. Gerçekten başucu kitabı olacağa benziyor. 💜
Ama başlanmaz ki ! Ancak yeni doğan bir bebek baştan başlayabilir. Sen , ben ...biz artık geçmiş zamanız.
Hadice İsmetoğlu isimli okura yanıt verildi
Arzuhal
Şu an daha çok merak ettim.
İnsan , her şeye alışır . Ama biz Türkler esarete alışamayız. Hürriyete alışkın olanlar , ona tutkun olanlar için esaret utanç vericidir .
Öᴢɢᴜ̈ʀ isimli okura yanıt verildi
Arzuhal
Evet o kitapta guzeldi . Okudum , teşekkürler