Ahmet Ümit... Yani bilemiyorum nereden başlasam nasıl anlatsam sanırım benim için bir jübile eseri oldu “Aşkımız eski bir roman”. Kitabın içinde üç farklı kriminal olay ve hikaye var. Ne kurgular orjinaldi ne de beklenilen heyecanı ve tatmini verdi. Basit seviyede bir anlatımla kolay tahmin edilebilir olaylarla, katillerin “ben buradayım” diye bağırmasıyla okurlarına kötü bir sürpriz hazırlamış Ahmet Ümit. Öyle ki, kitabı Nevzat başkomiser bile kurtaramadı. Yani Patasana lisans bitirme teziyse, Aşkımız eski bir roman tam bir okula hazırlık kitabıydı. Özellikle bu tarzda çok okuyanlar ve türü sevenler ne demek istediğimi anlayacaklardır. Olmadı. Olmuyor.
Ne yaZsam bilemiyorum...
200 sayfasını zorla okuyup kalan 300 sayfayı nasıl bitirdiğimi anlayamadığım 23 yaşında yazılmış alışılmadık bir eser.
Yine 4 yıl önce aldığım ve devam etme eşiğini atlatamadığım kitaplardan biriydi. Keşke daha sabırlı olsaymışım. Bazen insan 5 metre ötesindeki değerleri keşfedemeyecek kadar kör, sabırsız ve zamansız olabiliyor.
Son olarak şu yorumu yapmak isterim.
Kayra???????? Der susarım?
Her şey bir alıntıyla başladı aslında. Alıntılar benim için pek kıymetlidir. Kitabın kalitesine dair okuyucuda iyi veya kötü bir intiba bırakır. İşte bu eseri okuma isteğim de esere dair bir
Harika bir seri. Kişisel gelişimin bir nevi öyküleştirilmişi. Sıkmayanı. Akıl verip germeyeni. Hiç bitmesin dediğiniz yaZarıyla tanışıp ailenize birey yapmak isteyeceğiniz bir hikaye
Beni benden aldı diyemeyeceğim üzgünüm bu kadar popüleritiye çok büyük beklentiler içine girdim sanırım. Vakit kaybı tabiki değil ama aylarca etkisinde kalınmaz