16 yaşında toplumdan kendini soyutlayıp, masumiyeti arayan, kendi dahil birçok şeyden nefret eden Holden, aslında katlanamadığı insan ve insan davranışlarını bir süre sonra nasıl da özlediğini farkedecektir. Bu kitap hakkında en sevdiğim şeylerden biri de kesinlikle “Bittim!” dir.
O kadar çok kendimle uğraşıyorum, yüreğimde öyle fırtınalar esiyor ki, diğer insanları kendi hallerinde bırakmayı yeğliyorum; keşke beni de kendi halime bırakabilseler.
Sahte mutluluğunun nasıl bir gayretle sergilediğini kimseler anlamıyor, kendine hakim olabilmek için her gün boş yere harcadığı bu destansı kuvveti kimseler farkedemiyordu.