Üçüncüsü ve sonuncusu, meselemiz "dijitali" tamamen reddetmek ve koşulsuz olarak telgrafin, Pascal'ın hesap makinesinin veya lambalı radyoların geri dönüşünü talep etmek değildir. Bu metin, ısrarla vurguluyorum (!) hiçbir şekilde teknofobik değildir. Dijitalin, sağlık, telekomünikasyon, hava ulaşımı, zirai üretim veya endüstriyel faaliyetler gibi çok sayıda alandaki oldukça verimli getirileri yadsınamaz. Kim daha önce tarlalarda, madenlerde veya acımasız, tekrara dayanan ve yikicı iş alanlarında insanlar tarafindan sağlıklarıni kaybetme pahasına yerine getirilen görevlerin otomatlar tarafindan gerçekleştirilmesinden yakınabilir ki? Kim hesaplama, simülasyon, depolama ve veri paylaşımı araçlarının bilimsel ve tibbi araştırmalardaki devasa etkisini reddedebilir? Kim yazılımların metin işleme,idare, mekanik tasarım veya endüstriyel tasarımdaki faydasını inkâr edebilir? Kim herkesin bedava erişebildiği pedagojik kaynaklarin ve yetkin belgesellerin Faydalı olduğunu yadsıyabilir? Elbette hiç kimse. Ancak bu tartışılmaz faydalar, özellikle eğlence tüketim alanındaki çok daha zararlı olan gelişmeleri maskelememelidir. Ayrica bu tüketim pratikleri yeni nesillerin dijital kullanımlarının neredeyse tamamını kapsamaktadır; bunu daha detaylı biçimde göreceğiz. Başka bir deyişle, bugün kullanımda olan ekranlar (tabletler bilgisayarlar, konsollar, akıllı telefonlar vb.) çocukların ve ergenlerin kullanımına sunulduğunda, olumlu kullanımlar değil, araştırmalarin zararlı özelliklerini ortaya koyduğu eğlence amaçlı kullanımlara yönelecek olsalardı, bu kitabın da yazılmasına gerek olmazdi