İki insanın birlikte daha yüksek bir hakikati arama tutkusunu paylaşacağı bir aşk hayal ediyorum. Belki de bunun adına aşk dememeliyim.Belki de bunun adı gerçek arkadaşlıktır.
Nietzsche Ağladığında(s.330)
... Umudun bütün tedavilerin ilk şartı olduğuna inanıyorlardı.
Oysa benim durumumda tedavi edilecek bir şey yoktu. Ben hasta değildim, bozuktum ve umudun abartılan bir yanılsama, yararsız bir oyalanma olduğu kanısındaydım. Umut sadece bir histi. Pasifti. Tek başına hiç bir şeyi değiştirmeye yetmiyordu. Hele benim durumumda tümüyle acıklı bir beklenti haline geliyordu.
Sayfa 44 - Can Yayınları 5.basım:Nisan 2022,İstanbul·Kitabı okudu